Okładka tej EP-ki jest jakby żywcem wyjęta z lat 70. Na krążku nie ma jednak rocka, a rasowy hiphop, bo $uicideboy$ to duet wokalistów z Nowego Orleanu. Nazywają się Scott „Scrim” Arceneaux Jr. i Aristos „Ruby da Cherry” Petrou, są … Czytaj dalej $uicideboy$ – DirtiestNastiest$uicide
Jeśli ktoś nazywa się Marina i nagrywa płytę Pripyat, to automatycznie podejrzewa się go o bycie Ukrainką. Tymczasem Marina Hernández López – znana w świecie muzyki jako Marina Herlop – jest rodowitą Katalonką. Multiinstrumentalistką, wokalistką i eksperymentatorką. Jej płyta Pripyat … Czytaj dalej Marina Herlop – Pripyat
To ważna płyta. Dla niektórych klasyczna. Powstała w 1976 roku – pięćdziesiąt lat temu! – i świetnie połączyła jazz z afrykańskimi klimatami. Zdefiniowała gatunek zwany dziś afrobeat i zrobiła to w sposób dla wielu niedościgniony. A przecież to raptem cztery … Czytaj dalej Fela Kuti – Zombie
W Polsce w latach 90. rap i hip-hop dopiero raczkowały. Zdobywały popularność. W Stanach wybuchy już wcześniej, a jedną z grup, które zasłużyły na szczególny szacunek, było Souls of Mischief. Skład istnieje do dziś, współtworzy kolektyw Hieroglyphics, regularnie wypuszcza nowe … Czytaj dalej Souls of Mischief – 93 ‘til Infinity
Dazey and the Scouts to był bardzo fajny zespół. Dziewczyński punk z przytupem. Skład pojawił się w Bostonie gdzieś na wysokości 2015 roku i przez kilka lat podbijał scenę muzyczną przebojowymi kawałkami z pogranicza queercoru z domieszką riot grrl. Wydany … Czytaj dalej Dazey and the Scouts – Maggots
The Black Crowes to band z Atlanty. Powstał w 1984 roku, a gra muzykę rodem z lat 70 – klasycznego rocka wymieszanego z bluesem i polanego południowymi klimatami. Płyta Shake Your Money Maker to jego debiut. Bardzo fajna rzecz, która … Czytaj dalej The Black Crowes – Shake Your Money Maker
Lyra Pramuk pochodzi ze Stanów Zjednoczonych, tworzy zaś w Berlinie. Trudno nazwać ją jednak artystką komercyjną. Jej muzyka to ambitny miks wielu gatunków, od folku przez gospel po elektronikę. A debiutancki Fountain to już w ogóle niezła jazda… Pamiętacie film … Czytaj dalej Lyra Pramuk – Fountain
Kwiat Jabłoni, zespół Katarzyny i Jacka Sienkiewiczów, dzieci lidera Elektrycznych gitar, w ciągu zaledwie kilku lat zdobył olbrzymią popularność. Wystarczy posłuchać Pokazu slajdów, ich czwartej płyty, by nie mieć wątpliwości, że to popularność zasłużona. Elektryczne gitary grały prostą muzykę gitarową. … Czytaj dalej Kwiat Jabłoni – Pokaz slajdów
Fury gra muzykę, która najwięcej fanów gromadziła w latach 80. i od tego czasu straciła na popularności. Bo choć Iron Maiden czy Metallica wciąż tworzą wspaniałe albumy, to jednak nie wyznaczają trendów i nie cieszą się takim uznaniem jak gwiazdy … Czytaj dalej Fury – Born to Sin
Royal Republic może i wydają się bandem zachodnim, w dodatku królewskim, ale pochodzą z północy – ze szwedzkiego Malmö. Powstali w 2007 roku i już dwa lata później bardzo udanie zadebiutowali na światowych listach przebojów. Potem ich kawałki trafiły do … Czytaj dalej Royal Republic – LoveCop
To płyta zasłużona, a w niektórych kręgach kultowa. P.O.L.O.V.I.R.U.S. zespołu Kury miał swoją premierę w 1998 roku i od tego czasu cieszy się opinią wydawnictwa niezwykłego. Prześmiewczego i jednocześnie artystycznie udanego. Jednego z największych sukcesów Tymona Tymańskiego. Na krążek składa … Czytaj dalej Kury – P.O.L.O.V.I.R.U.S.
Album Secret Spies of the Horned Partician zespołu Owls Woods Graves zawierał kilka ciekawych numerów. Jak wypada na tym tle Strix, krążek nagrany w całości po angielsku? Cóż, to wciąż mocna propozycja dla fanów black / punku. Równiejsza, ale też … Czytaj dalej Owls Woods Graves – Strix
Czy jest Orajt? No nie bardzo. Nowa płyta zespołu T.Love lekko mnie rozczarowała, choć wiem, że niektórym wpadła w ucho. Nie miała być rewolucją, a jedynie powrotem do rockowego grania. Sęk w tym, że nie jest za bardzo rockowa. Prędzej … Czytaj dalej T.Love – Orajt
Zespół Sons of the East pochodzi z dalekiej Australii i powstał w 2011 roku. Gra muzykę folkową, czasami po dylanowsku pop-rockową, niekiedy też ocierającą się o country. Przede wszystkim zaś niezwykle przebojową. Palomar Parade z 2022 roku to ich pierwszy … Czytaj dalej Sons of the East – Palomar Parade
Ledwie rok z niewielkim kawałkiem przetrwał zespół Ram Jam, rockowa kapela z Nowego Jorku, która pozostawiła po sobie jeden świetny kawałek i garść niezłych kompozycji. Nie udało jej się odnieść komercyjnego sukcesu, dlatego muzycy przychodzili i odchodzili. Dziś możemy jedynie … Czytaj dalej Ram Jam – Ram Jam
Discharger to kapela grająca prostą, gitarową muzykę spod znaku oi! Jest ostro, skocznie, dynamicznie, a chórki w refrenach nie pozostawiają wątpliwości, do kogo adresowany jest materiał. I nic dziwnego: Until We Die to piąta płyta w karierze zespołu. Chłopaki wiedzą, … Czytaj dalej Discharger – Until we Die
Nasum to band ze Szwecji. I cóż z tego, skoro gra grindcore wymieszany z death metalem, a ściślej grał, bo w 2005 roku zakończył swoją działalność i już na zawsze pożegnał się z fanami. Stało się tak dlatego, że wokalista … Czytaj dalej Nasum – Inhale/Exhale
Pro8l3m – albo nawet PRO8L3M – to warszawski duet hip-hopowy stworzony przez DJ-a i producenta Piotra „Steeza” Szulca oraz rapera Oskara Tuszyńskiego. Debiutowali w 2013 minialbumem C30-C39, a trzy lata później wydali pierwszą płytę okrytą platyną. Fight Club też świetnie … Czytaj dalej Pro8l3m – Fight Club LTD
Błoto kojarzy się z rockowymi festiwalami i półnagimi fanami tarzającymi się po ziemi. A jednak wrocławski zespół o tej nazwie proponuje muzykę jazzową. Może nie taką klasyczną, do jakiej przyzwyczaił nas Miles Davis, ale tylko nawiązującą do klasycznego rocka czy … Czytaj dalej Błoto – Kwasy i zasady
Station 17 narodził się w 1988 roku w niemieckim Hamburgu i to właśnie podczas pobytu w tym mieście usłyszałem o nim po raz pierwszy. Nie jestem wielkim fanem muzyki elektronicznej, ale płyty Oui Mixe wysłuchałem z zainteresowaniem. Uważam, że warto … Czytaj dalej Station 17 – Oui Mixe
AC/DC to zespół stary jak świat, a może jeszcze starszy. I od zarania dziejów gra taką samą muzykę. Płyta Power Up z 2020 roku nie będzie więc żadną niespodzianką dla osób, które ostatni raz spotkali się z twórczością australijskich hardrockowców … Czytaj dalej AC/DC – Power Up
Smith/Kotzen to, jak łatwo się domyśleć, debiut zespołu Smith/Kotzen. A kim są Smith i Kotzen? To dwaj panowie zasłużeni dla mocnego rocka. Adrian Smith jest gitarzystą znanym ze swoich występów w zespole Iron Maiden, zaś Richie Kotzen występował w takich … Czytaj dalej Smith/Kotzen – Smith/Kotzen
Można odnieść wrażenie, że Białoruś stała się stolicą europejskiej muzyki post-punk/cold wave. Przecież to właśnie stamtąd pochodzi świetny Molchat Doma, a także Nürnberg. Nie wiem, czym jest to spowodowane. Być może komunistycznym dziedzictwem i realiami życia w kraju porzuconym przez … Czytaj dalej Nürnberg – Paharda
Bez|kres ukazał się w 2025 roku nakładem wydawnictwa Pagan Records. Już to sprawia, że miłośnicy mocniejszej, mroczniejszej muzyki powinni zainteresować się tą płytą. Zwłaszcza że jest to ciekawy miks różnych gatunków muzyki. Składa się na niego sześć minimalistycznych utworów rozpisanych … Czytaj dalej Bez|kres – Bez|kres
Zeromancer to norweski zespół grający industrialnego rocka. Powstał w 1999 roku po rozpadzie innej kapeli i istnieje – z pięcioletnią przerwą – aż do dziś. A Eurotrash to jego drugi album, stary dziś jak świat i przez niektórych uważany za … Czytaj dalej Zeromancer – Eurotrash
Kto wychował się w latach 90., zapewne zna na pamięć Music for the Jilted Generation. To był przełomowy i zarazem przebojowy album, dzięki któremu zespół The Prodigy znalazł swoje miejsce w historii muzyki rozrywkowej. No Tourists z 2018 roku, siódmy … Czytaj dalej The Prodigy – No Tourists
Album zatytułowany Private Music pojawił się na wielu zestawieniach najlepszych płyt rockowych 2025 roku. Spodobał się zarówno fanom, jak i krytykom, został również okrzyknięty powrotem zespołu Deftones do wielkiej formy. To ich dziesiąte wydawnictwo studyjne, o tyle udane, że zdołało … Czytaj dalej Deftones – Private Music
W 2023 roku Bendik Giske wydał płytę zatytułowaną Bendik Giske. Niektórzy podejrzewaliby, że to jego debiut. W rzeczywistości ten norweski performer i saksofonista awangardowy miał już wtedy na koncie dwa albumy, Surrender i Cracks. Wiedział, co chce grać i w … Czytaj dalej Bendik Giske – Bendik Giske
Zespół Iron Maiden narodził się w 1975 roku z inicjatywy basisty Steve’a Harrisa. Nazwę zapożyczył z powieści Dumasa Człowiek w żelaznej masce, choć początkowo korzystał też z Ash Mountain – tyle że nie wszystkim się ona podobała. Po pół roku … Czytaj dalej Iron Maiden – Iron Maiden
Nie, to nie jest płyta disco. Dziwna Wiosna gra rocka i to porządnego rocka. Zespół powstał w 2020 roku i już dwa lata później wystąpił na festiwalu Pol’and’Rock. Swoją nazwę zawdzięcza okolicznościom powstania; tamta wiosna była naprawdę dziwna, jedni ludzie … Czytaj dalej Dziwna Wiosna – Duchy.Disco
Irish Basement to nie jest jakaś tam irlandzka piwnica. Po pierwsze, nie jest irlandzka, a po drugie, to w ogóle nie jest piwnica. Za tym pseudonimem ukrywa się mieszkający w Waszyngtonie (mieście, nie stanie) muzyk Mike Toohey. Facet zdolny, choć … Czytaj dalej Irish Basement – Heaven or Hell
Tę płytę polecił mi kolega. Twierdził, że Ipso Facto usłyszał po raz pierwszy gdzieś w czasach prehistorycznych i wtedy zapewne kolektyw ten wydawał fajne, imprezowe utwory. I rzeczywiście, EP-ka The Collection ukazała się w 1991 roku i do dziś brzmi … Czytaj dalej Ipso Facto – The Collection
O amerykańskim zespole rockowym 16Volt, grającym od blisko 40 lat dobrą muzykę industrialną, pisałem już przy okazji Beating Dead Horses. Dziś wracam do tematu, bo ubiegłoroczna płyta More of Less jest całkiem udana. A jest całkiem udana dlatego, że nie … Czytaj dalej 16Volt – More of Less
Kiddy Smile to popularny w zachodniej Europie francuski DJ, producent muzyczny i aktywista LGBT. Tworzy od 2010 roku i regularnie występuje w klubach w kraju, a także w Niemczech, Włoszech czy Hiszpanii. Czasami też współpracuje z innymi artystami, choćby z … Czytaj dalej Kiddy Smile – One Trick Pony
Zespół Dogstar wyrobił już sobie pewną popularność. Nagrywa płyty, koncentruje na całym świecie, pojawia się na znanych festiwalach. Pewnie nie osiągnąłby tyle, gdyby nie basista – Keanu Reeves. Aktor traktuje band jako odskocznię od hollywoodzkiego zgiełku i przedłużenie marzeń z … Czytaj dalej Dogstar – Somewhere Between The Power Lines and Palm Trees
Cass McCombs jest młodszy ode mnie o trzy dni, więc jest bardzo, ale to bardzo starym człowiekiem. Pochodzi z Kalifornii i tam zaczynał grać, ale w latach 90. przeprowadził się do Nowego Jorku i tam właśnie wydał swoją debiutancką EP-kę. … Czytaj dalej Cass McCombs – Dropping the Writ
Z dala od polityki 