Literatura poważna, mniej poważna i w ogóle nie znająca powagi. Słowa, opowieści, narracje i aberracje mistrzów pióra. I grafomanów też.
Książki Jonathana Carrolla czytałem pewnie z 20 lat temu. Niewiele dziś z nich pamiętam – wydaje mi się, że Kraina Chichów czy Zaślubiny patyków oczarowały mnie magiczną atmosferą, wszystkimi tymi niezwykłościami, przy których gadające psy były jedynie nic nie znaczącym … Czytaj dalej Zakochany duch – Jonathan Caroll
Michael White, wykładowca akademicki i korespondent „Sunday Express”, napisał w swoim życiu kilka dobrych biografii. W sposób rzeczowy, choć nie pozbawiony polotu przybliżył czytelnikom losy Galileusza, Newtona, Asimova, Leonarda da Vinci, Mozarta i Johna Lennona. Żadna z tych książek nie … Czytaj dalej Ekwinokcjum – Michael White
Duńska dziennikarka wróciła do ojczyzny po kilku latach pobytu w Waszyngtonie. Podczas kolacji ze znajomymi ktoś zapytał ją, jak w amerykańskiej szkole radził sobie jej syn. – Znakomicie – odpowiedziała z entuzjazmem. – Był najlepszy w klasie! Po tej wypowiedzi … Czytaj dalej Skandynawski raj – Michael Booth
Dawno temu – niestety dawno temu – nudziłam się z kolegami na fizyce. Jak zwykle w takich okolicznościach zastanawialiśmy się nad abstrakcyjnymi sprawami (na przykład, czy demokracja ateńska to najlepiej wymyślony ustrój albo jak wyglądałby wzór na kolejne potęgi sumy … Czytaj dalej A co gdyby? – Randall Munroe
Mark Twain zawsze kojarzył mi się z klasyką. Tomek Sawyer, Huck Finn i Jankes z dworu króla Artura przewinęli się przez moje dzieciństwo i odcisnęli na nim trwałe piętno. Nie, nie zrujnowali go, chociaż zniszczyli wzrok i zachęcili do wielu … Czytaj dalej Człowiek, który zdemoralizował Hadleyburg – Mark Twain
„Uprawa roślin południowych metodą Miczurina” Zbiór opowiadań debiutantki Weroniki Murek wabił mnie od dawna pięknym tytułem. Zainteresowanie potęgowały sprzeczne opinie krążące na jego temat: jedni wypowiadali się o książce z zachwytem, chwaląc aforystyczny język i wyobraźnię autorki, inni przyznawali bez … Czytaj dalej Uprawa roślin południowych metodą Miczurina – Weronika Murek
Carlos Luis Zafon podbił serca obywateli Przenajświętszej Rzeczpospolitej. Znakomitą powieścią „Cień wiatru” wbił się na literacki Parnas niczym szarżujący rumak w szeregi krzyżackiej czerni. Książę mgły, jego debiutanckie dzieło, pokazuje go od nieco innej strony. Równie ciekawej, ale jakby… mroczniejszej. … Czytaj dalej Książę mgły – Carlos Luis Zafon
To tylko gra. Gra pozorów, gra wywiadów, gra uczuć. Kto jest kim? Jakie ma plany? Dlaczego robi to, co robi? Kiedy udaje, a kiedy pozwala sobie na szczerość aż do bólu? A może szczerość nie istnieje już w świecie interesów, … Czytaj dalej Konspiratorzy – Shan Sa
Bohater tej powieści jest klasycznym przykładem kolesia, który nie powinien być głównym bohaterem żadnej powieści. To zwykły przeciętniak, sympatyczny nieudacznik pracujący w marnej firmie za marne pieniądze i mający tyle siły przebicia co ślimak z waty cukrowej. Jeśli dla żartu … Czytaj dalej Nostradamus zjadł mi chomika – Robert Rankin
To był strzał na chybił-trafił. Książka wzięta z bibliotecznej półki właściwie bez zastanawiania się, o czym jest. Że zombie? Być może. Pladze czerwonki wśród Czejenów? Czemu nie. A jeśli o poprawie kondycji staruszków przebywających od lat w domu spokojnej starości … Czytaj dalej I wstali z martwych – Fred Vargas
Eugeniusz Dębski, sympatyczny pan z gęstą brodą, od lata para się fantasy. Nigdy jednak nie zdołał zapracować na taką estymę, jaką cieszą się Sapkowski, Piekara czy chociażby Dukaj. Zbiorek opowiadań O włos od piwa świetnie pokazuje tego przyczyny. Zawiera kilka … Czytaj dalej O włos od piwa – Eugeniusz Dębski
Powinienem rozpracować flaszkę albo nawet dwie. Na sucho, to znaczy saute, albo na mokro, czyli z zakąską. Do woli. Flaszka z pewnością pomogłaby mojemu poczuciu humoru dopasować się do poziomu reprezentowanego przez Andrzeja Pilipiuka. Ułatwiła by mi również wczucie się … Czytaj dalej Wieszać każdy może – Andrzej Pilipiuk
Z dala od polityki 