Alex z Venice

To film feministyczny, ale i postfeministyczny. Promujący partnerstwo, ale i pokazujący jego wady. I choćby z tego powodu nieco przewrotny. Dotychczas bowiem podobne produkcje kręciło się z męskiej perspektywy. Bohaterką Alex z Venice jest tymczasem kobieta, tytułowa Alex, która gdzieś się w swoim życiu pogubiła. A świat jest okrutny i niekoniecznie chce jej dać drugą szansę.

Kobieta mieszka ze swoim mężem George’m, synem Dakotą oraz starzejącym się ojcem w typowym amerykańskim domu gdzieś na przedmieściach. Pracuje jako podrzędna prawniczka w niedużej kancelarii prawnej. Jak każda współczesna kobieta, chce udowodnić światu swoją wartość. Dlatego też poświęca pracy każdą wolną chwilę. Cały dom spoczywa na barkach George’a. To on musi prać, sprzątać, dbać o ogród, zajmować się jej ojcem, odwozić syna do szkoły.

Gość w końcu ma tego dość i gdzieś znika. Wyjeżdża w sprawach służbowych i nie wraca, być może zaszywa się gdzieś z kochanką – kto go tam wie. Nieoczekiwanie jednak wszystko spada teraz na barki Alex. „Poważna” sprawa w firmie, mający swoje problemy syn, wreszcie ojciec, była gwiazdka telewizji, który stara się o rolę w teatrze i jednocześnie walczy z początkami demencji. Dla kobiety będzie to okazja, by odszukać właściwe proporcje w życiu. Parę razy się sparzy, popełni kilka błędów, ale na pewno czegoś się nauczy.

Dla nas, widzów, to przede wszystkim okazja do zobaczenia na ekranie kilku zapomnianych aktorów. Mary Elizabeth Winstead zapowiadała się na gwiazdę kina, ale przepadła gdzieś po drodze i występuje dziś w drugorzędnych filmach. Don Johnson – znany przede wszystkim z serialu Policjanci z Miami – raz po raz przypomina o sobie, lecz gra już niewiele. O talencie Jennifer Jason Leigh przypomniał niedawno Quentin Tarantino. Alex z Venice porusza ważne tematy i stara się uciec od banałów. Szkoda jednak, że traci przy tym na oryginalności. Niezależne filmy o amerykańskich dysfunkcyjnych rodzinach pokazują wiecznie te same problemy. Ten również, dobrze przynajmniej, że z nieco innej perspektywy.

Wojciech Kąkol

Alex z Venice, Alex of Venice, reż. Chris Messina, wyst. Mary Elizabeth Winstead, Don Johnson, Chris Messina, Julianna Guill, Tom  Yi, Jennifer Jason Leigh

Ocena: 6/10

Polub nas na Facebooku!

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s