Niebezpieczny człowiek

Steven Seagal od lat nie kręci dobrych filmów. Niektórzy nawet twierdzą, że nie kręcił ich nigdy. Jednak na początku lat dziewięćdziesiątych lżejszy o kilkadziesiąt kilogramów i znacznie młodszy aktor przyciągał widzów do kin. Teraz nie ma im wiele do zaoferowania. Produkcjami takimi jak w Niebezpieczny człowiek tkwi w tych samych latach dziewięćdziesiątych – wtedy tego typu produkcje masowo kręcono na potrzeby rynku VHS.

Były komandos Shane Daniels (Steven SeagalWiadomości bez cenzury, Gra o życie) ratuje swoją żonę przed złodziejem. Rusza za nim w pościg. Ponieważ wkrótce mężczyzna zostaje znaleziony martwy, Daniels trafia na ćwierć wieku do więzienia. Twierdzi, że jest niewinny, ale nikt nie chce go słuchać. Nawet żona po sześciu latach decyduje się odejść od niego i na nowo ułożyć sobie życie. Wkrótce pojawiają się nowe dowody DNA, dzięki którym Daniels zostaje zwolniony.

W dramacie obyczajowym wciąż walczyłby o ukochaną. W dobrym filmie sensacyjnym szukał tych, którzy go wrobili. Niebezpieczny człowiek zapomina o żonie i odsiadce, żeby wplątać Danielsa w zupełnie inną aferę. Bohater na parkingu jest świadkiem strzelaniny. Ratuje z rąk azjatyckich oprychów młodego Rosjanina, zaś w bagażniku zaparkowanego obok samochodu znajduje młodą Chinkę i walizkę pełną pieniędzy. Ponieważ nie wie, co zrobić ze swoim życiem, postanawia im pomóc. Okazuje się, że Ruski ma ojca w mafii, zaś Chinka naraziła się jednej z triad.

Cała reszta to kino sensacyjne z domieszką kryminału, jakże charakterystyczne dla lat dziewięćdziesiątych. Pościgi i strzelaniny zostały zrealizowane poprawnie, jednak nieco chaotycznie. Brakuje im rozmachu współczesnych produkcji; dużo się strzela, a mało trafia. Seagal często się bije, jednak z niezrozumiałych powodów przedłuża walki. A to kogoś rzuci na stół, a to walnie o szafę, podręczy, podręczy, a dopiero potem zabije. Kiedyś jego bohaterowie słynęli z tego, że kończyli bójki w trzy sekundy. W Niebezpiecznym człowieku Danielsowi nigdzie się nie spieszy, nawet jeśli mu się spieszy.

Film ma schematyczny, durny scenariusz, typowy dla filmów z VHS. Ani jedna postać na ekranie nie jest wiarygodna. Jeśli obraz czymś nadrabia, to długimi wymianami ognia, zwłaszcza w finale. Mimo to Niebezpiecznym człowiekiem zadowolą się jedynie najbardziej zagorzali fani filmów Seagala. Ci, którzy cenią całą jego kinematografię, z Cudzoziemcem czy Szalonym lotem włącznie.

Zobacz, jeśli:
– Kochasz Seagala
– Lubisz kino a la lata 90. VHS

Odpuść sobie, jeśli:
– Masz coś innego do roboty

Michał Zacharzewski

Niebezpieczny człowiek, A Dangerous Man, 2009, reż. Keoni Waxman, wyst. Steven Seagal, Mike Dopud, Marlaina Mah, Vitaly Kravchenko, Terry Chen, Byron Mann, Jessie Hutch

Ocena: 4/10

Polub nas na Facebooku.
Spis naszych recenzji na serwisie Media Krytyk.

Jedna uwaga do wpisu “Niebezpieczny człowiek

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.