Alyce to ponoć feministyczny horror wymieszany z lekką parodią gatunku. A przy okazji ponura wiwisekcja stanu psychicznego bohaterki, tytułowej Alyce. Brzmi fajnie? Możliwe, ale to nudny, a przede wszystkim bardzo tani film. Kim jest Alyce (Jade Dornfeld)? Samotną kobietą wykonującą … Czytaj dalej Alyce
Mów do mnie! to australijski horror autorstwa dwóch uzdolnionych youtuberów, braci Philippou. W odróżnieniu od amerykańskich produkcji jest znacznie skromniejszy, chwilami wręcz minimalistyczny, no i nie zasypuje widza tandetnymi jump scare’ami. Skupia się na opowieści o młodych ludziach, którzy zbyt … Czytaj dalej Mów do mnie!
Choć kot pojawia się w filmie Kot w mózgu, ale nie jest to film o kocie. Tytuł jest przenośnią, po polsku też mówi się „mieć kota”. I ma go reżyser nieco tandetnych włoskich horrorów, Lucio Fulci, który tym obrazem rozlicza … Czytaj dalej Kot w mózgu
Uzależnienia to przekleństwo. Najlepiej ich unikać. Grożą różnymi konsekwencjami, a najbardziej niebezpieczną jest spotkanie z pewną morderczą parą, o czym opowiada amerykański horror pod wiele mówiącym polskim tytułem Krwawe cumowanie. Grupka nastolatek uzależnionych od nowych technologii przyjeżdża na wakacyjny obóz. … Czytaj dalej Krwawe cumowanie
Hiszpańsko-włoski horror Żywe trupy w Manchester Morgue powstał zaledwie kilka lat po narodzinach współczesnej wersji zombie. Szybko zapracował na miano kultowego klasyka i dziś wciąż jest chętnie oglądany przez miłośników gatunku. To prawda, zestarzał się, nie trzyma w napięciu tak … Czytaj dalej Żywe trupy w Manchester Morgue
Some Guy Who Kills People to produkcja Johna Landisa, twórcy uchodzącego niegdyś za specjalistę od kina efektownego i zakręconego. Swoje piętno odcisnął na tej produkcji, ale nie na tyle duże, by uznać ją za interesującą. Ken (Kevin Corrigan – Infiltracja) … Czytaj dalej Some Guy Who Kills People
Zaburzenie dysocjacyjne tożsamości jest straszliwą chorobą, ale i malowniczą. Nie bez powodu kino wykorzystuje ją na potęgę, niepotrzebnie strasząc widzów. Oto bowiem do Split czy Psychozy dołącza Inkarnacja, która zaczyna się jak kryminał, by potem powędrować ku zupełnie innemu gatunkowi… … Czytaj dalej Inkarnacja (2010)
Tragiczna ceremonia to włosko-hiszpański horror z początków lat siedemdziesiątych. Wielkiej popularności nigdy nie zdobył, ale wśród najbardziej zatwardziałych fanów gatunku uchodzi za produkcję znaną i wartościową. W 2004 roku jego odrestaurowaną wersję pokazano w Cannes. Obraz zyskał niezły wygląd, co … Czytaj dalej Tragiczna ceremonia
Ukryty wymiar miał pecha. Kiedy okazało się, że premierę Titanica trzeba będzie przesunąć, przyspieszono jego wydanie. Postprodukcja odbyła się na wariackich papierach, a pierwszą, 130-minutową wersję producenci mocno skrócili, pozbywając się bezpowrotnie wielu scen gore. W efekcie Ukryty wymiar nie … Czytaj dalej Ukryty wymiar
Niektóre filmy zmieniają sposób, w jaki człowiek patrzy na świat. Czasami to zmiany kluczowe, kiedy indziej drobne, wręcz nieistotne, a jednak zachodzące. Ten film mnie zmienił. Ilekroć wchodzę wcześnie rano do autobusu i spoglądam na zaspanych pasażerów, widzę Wysyp żywych … Czytaj dalej Wysyp żywych trupów
Disney po raz kolejny zdecydował się zekranizować atrakcję z Disneylandu i w ten sposób sprzedać widzom pełnometrażową reklamę. Po Piratach z Karaibów, Krainie jutra czy chociażby Wyprawie do dżungli przyszła pora na Nawiedzony dwór. Zekranizowany już w 2003 roku z … Czytaj dalej Nawiedzony dwór (2023)
Naznaczony: Czerwone drzwi, piąta i na jakiś czas ostatnia część serii, przypomina bohaterów dwóch pierwszych części. To rodzina Lambertów, która zmagała się z nieprzyjemnym demonem i dzięki pomocy profesjonalistów zdołała go pokonać. Przynajmniej na jakiś czas. Z Naznaczony: Czerwone drzwi … Czytaj dalej Naznaczony: Czerwone drzwi
Blair Witch Project – horror kultowy dla fanów found footage – był dziełem amatorskim. Nagranym za grosze przez ludzi bez większego doświadczenia. Podobne filmy kręcili później zawodowcy, a Szubienica wraca do korzeni gatunku. To dzieło grupki kumpli, nakręcone za niecałe … Czytaj dalej Szubienica
Na wycieczkę do Paryża zaprasza widzów horror found footage Jako w piekle, tak i na Ziemi. Zapakowano do niego wiele wątków i motywów, zastosowano kilka ciekawych pomysłów. Szkoda, że nieudało się wybrnąć z tych wszystkich obciążeń, które niesie ze sobą … Czytaj dalej Jako w piekle, tak i na Ziemi
Cassadaga: Strefa duchów to niezależny horror autorstwa Anthony’ego DiBlasi. Człowieka, który w przeszłości współpracował z Clive’em Barkerem i stażował u Marvela. Sporo się nauczył, bo film nakręcił co najmniej przyzwoity. Może przewidywalny, ale potrafiący wywołać uczucie obrzydzenia. Niesłysząca Lily (Kelen … Czytaj dalej Cassadaga: Strefa duchów
Czwarta część cyklu Naznaczony, Ostatni klucz, nie ma czwórki w tytule. To dlatego, że jest w pewnym sensie spin-offem. Opowiada historię z życia Elise Rainier (Lin Shaye – Trzy serca), postaci ważnej dla serii, a jednocześnie o rodzinie Lambertów zapomina. … Czytaj dalej Naznaczony: Ostatni klucz
Pierwsza nie była zła. Druga Anakonda była jednak ewidentnie słabsza od pierwszej. Trzecia jest już tandetnym filmem klasy C, w którym nie zgadza się właściwie nic. Słabe efekty specjalne, marne dialogi i niedopracowana historia sprawiają, że człowiek zaczyna tęsknić za … Czytaj dalej Anakonda 3: Potomstwo
Tytuł mówi wszystko. W Nawiedzonym liceum mamy nawiedzone liceum, a więc dzieciaki zadzierające z duchami. Wszystko przez dawnego dyrektora szkoły, który był przywódcą groźnego kultu, mordercą i w dodatku szaleńcem. Cóż, to typowa produkcja kanału SyFy… Szkoła Holloman High School … Czytaj dalej Nawiedzone liceum
Gdzieś w początkach lat 70. Półwysep Iberyjski zachłysnął się horrorami. Moda nie trwała długo, ale przyniosła kilka ciekawych produkcji. Należą do nich Grobowce ślepej śmierci, pierwsza odsłona dłuższej serii zainspirowanej lokalnymi legendami. Szkoda, że bardzo się ona postarzała. W prologu … Czytaj dalej Grobowce ślepej śmierci
Seria Piła miała już kilkukrotnie się zakończyć. Wciąż jest jednak reaktywowana i ciągnie się bez końca, choć jej twórcy od dawna nie mają widzom niczego nowego do zaproponowania. Spirala: Nowy rozdział serii Piła, mimo udziału gwiazd i zmiany perspektywy, rozczarowuje … Czytaj dalej Spirala: Nowy rozdział serii Piła
Boogeyman to ekranizacja starego (1973) opowiadania Stephena Kinga. Wreszcie dobra ekranizacja, głosił marketing wykorzystujący opinie z pierwszych testowych seansów filmu. Tymczasem to bardzo przeciętny horror, bazujący na ledwie przyzwoitych jump scare’ach i powielający kiepskie rozwiązania fabularne z tysięcy innych filmów. … Czytaj dalej Boogeyman
Mnie Gothika rozczarowała. Znam ludzi, którzy się nią zachwycają, uważają ją za bardzo udany psychologiczny horror. A jednak losy bohaterów nie wzbudziły mojego zainteresowania, a cała historia niemal od początku zmierzała do przewidywalnego i standardowego zakończenia. Główną bohaterką jest psycholog … Czytaj dalej Gothika
Na współpracy z Diabłem można dobrze wyjść, zwłaszcza jeśli jest się odpowiednio złym człowiekiem, takim kutym na cztery kopyta. Przekonuje o tym Śmierć w Tombstone, tandetny miks horroru z westernem, który powstał w specjalizującym się w taniźnie Universal 1440 Entertainment. … Czytaj dalej Śmierć w Tombstone
To nie jest dobry film. Powiedziałbym nawet, że to film zły. Minus siedem – pomimo niezłej obsady i ciekawego pomysłu – rozczarowuje pod niemal każdym względem. Twórcom zabrakło nie tylko umiejętności, ale i przekonania, że kręcą coś dobrego. Grupka przypadkowych … Czytaj dalej Minus siedem
Niektóre legendy miejskie są głupie. Nawet bardzo głupie. Przykładem niech będzie ta z horroru Hold Your Breath, która głosi, że kiedy przejeżdża się koło cmentarza, należy wstrzymać oddech. Bo kto tego nie zrobi, może przypadkowo połknąć złego ducha. Oczywiście znajdzie … Czytaj dalej Hold Your Breath
To czwarta i ostatnia część serii. Niestety, najsłabsza. Władca życzeń 4: Spełniona przepowiednia niewiele ma z uroku oryginału, który – mimo niskiego budżetu i wpisanej w gatunek tandety – zdobył wiernych fanów. No bo gdzie tu okrutny dżin i jego … Czytaj dalej Władca życzeń 4: Spełniona przepowiednia
Ptaki to obok Psychozy i Zawrotu głowy najbardziej znany film Alfreda Hitchcocka. Powstał na bazie krótkiego opowiadania autorstwa Daphne du Maurier i przenosi nas do Bodega Bay, spokojnej wioski położonej na wybrzeżu Kalifornii. Wydawać by się mogło, że nic tam … Czytaj dalej Ptaki
The Wicker Tree to niskobudżetowy brytyjski horror nieprzypadkowo naładowany odniesieniami do głośnego Kultu. Niestety, odniesienia to zbyt mało, by uznać ów projekt za udany. To nudna produkcja z dużą ilością piosenek, naiwnymi bohaterami i sztampowym scenariuszem. Rodowita Teksanka Beth Boothby … Czytaj dalej The Wicker Tree
12/12/12 to horror o szatańskim, paskudnym jak mały jamnik dziecku, które się rodzi, a potem wszystkich zabija. Niestety, scenariusz okazuje się mało lotny, a bohaterowie są najzwyczajniej w świecie głupi. To cecha wielu współczesnych horrorów… Na świat przychodzi malutki Sebastian. … Czytaj dalej 12/12/12
Puchatek: Krew i miód powstał tylko dlatego, że prawa autorskie chroniące bohaterów powieści A. A. Milne’a przestały działać. Po prostu od premiery książki upłynęło już tak wiele czasu, że każdy opisane w niej historie może już swobodnie wykorzystywać. Podobnie wygląda … Czytaj dalej Puchatek: Krew i miód
Choć koncepcja „horroru na faktach” może śmieszyć, The Afflicted do tego gatunku należy. Opowiada o kolejnej chrześcijańskiej rodzinie patologicznej i konsekwencjach, jakie nadmierna wiara odcisnęła na pewnej amerykańskiej rodzinie. Kto słyszał o sprawie Theresy Knorr, pewnie wie już, o co … Czytaj dalej The Afflicted
Dwie pierwsze części Władcy życzeń były tandetnymi, choć niewątpliwie przewrotnymi horrorami opowiadającymi o dżinie, który we współczesnym świecie próbował zmusić kogoś do wypowiedzenia trzech życzeń. Życzenia spełniał jednak w sposób nieszablonowy, co gwarantowało pracę specjalistom od krwawych efektów specjalnych. Grający … Czytaj dalej Władca życzeń 3: Miecz sprawiedliwości
Last Caress to produkcja zaliczana przez miłośników horrorów do podgatunku zwanego neo-giallo. Sęk w tym, że została zrealizowana półamatorskimi środkami i razi marnym wykonaniem, kiepsko dopracowanym scenariuszem i nie zawsze udanymi efektami. Trzeba kochać tego typu produkcje, by polubić i … Czytaj dalej Last Caress
Mieszane uczucia. Krzyk 6 wywołał u mnie mieszane uczucia. Niektóre pomysły twórców bardzo mi się podobały, inne rozczarowały. Po wyjściu z kina miałem wrażenie, że czegoś zabrakło w tej produkcji. Tego czegoś, co zapewniło pierwszym częściom status produkcji kultowych. Fajnie, … Czytaj dalej Krzyk 6
Uśpiony obóz to głośny horror z pierwszej połowy lat 80., który zasłynął za sprawą zaskakującego zakończenia. To dzięki niemu zdobył popularność i doczekał się kilku niezbyt udanych kontynuacji. Niestety, mocno się od tego czasu zestarzał i dziś, czterdzieści lat po … Czytaj dalej Uśpiony obóz
Horror Dead Inside gatunku nie zrewolucjonizuje, ba, nie wzbudzi zainteresowania osób, które nie są koneserami tego typu produkcji. Parę mocniejszych scen jednak oferuje i przyspiesza tętno. Robi to jednak stanowczo za rzadko. Główna bohaterka Dead Inside (znanego też jako The … Czytaj dalej Dead Inside
Z dala od polityki 