Małą Moskwą nazywano w PRL-u Legnicę. W mieście funkcjonował wówczas sztab Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej i dowództwo 4 Armii Lotniczej, mieścił się też jeden z najliczniejszych garnizonów wojskowych. Na ulicach słychać było język rosyjski, a najokazalsze budynki – szkoły, … Czytaj dalej Mała Moskwa
Mamy tych regionów w Polsce sporo, część z nich dorobiło się własnej kultury, dialektu, języka. A jednak to o Śląsku kino najchętniej opowiada i na Śląsk regularnie powraca. Choćby w Drzazgach, w których realizm magiczny miesza się chwilami ze sprawnie … Czytaj dalej Drzazgi
To miała być najbardziej niegrzeczna komedia roku. Wyszła komedia najsłabsza i w efekcie legenda polskiego kina. Kac Wawa dziś uchodzi za synonim obrazu tak nieudolnego, że aż wstyd go oglądać. Bywa przytaczana jako dowód na to, że z naszym kinem … Czytaj dalej Kac Wawa
Oparty w dużej mierze na domysłach Orzeł. Ostatni patrol rozczarowuje. I to zarówno w sferze koncepcyjnej, jak i realizacyjnej i historycznej. Widać niski budżet, ale i spory chaos, który sprawi, że widzowie nieznający realiów służby na okręcie podwodnym parę razy … Czytaj dalej Orzeł. Ostatni patrol
Gdzie diabeł nie może tam baby pośle (programowo bez przecinka) to polska komedia „przekrętowa” ocierająca się o czasy PRL-u. Poza fajnym pomysłem oferuje niewiele dobrego. Humoru wyraźnie tu brakuje, napięcia w ogóle nie ma, a przede wszystkim nie bardzo wiadomo, … Czytaj dalej Gdzie diabeł nie może tam baby pośle
Orlęta. Grodno ’39 to lekcja historii przeznaczona dla młodych widzów, głównie nastolatków. Stąd też wpisuje się w „martyrologiczny” nurt w polskim kinie i jednocześnie od razu się z niego wypisuje. Nie jest to bowiem opowieść ku pokrzepieniu serc ani też … Czytaj dalej Orlęta. Grodno ’39
Nakręcony w 2007 roku Katyń to opowieść o rosyjskim ludobójstwie, za który sprawcy nigdy nie zostali pociągnięci do odpowiedzialności. Ba, przez wiele lat udawali, że sprawy nie ma. Początkowo obwiniali Niemców, a potem – kiedy już prawda wyszła na jaw … Czytaj dalej Katyń
Przed premierą filmu Papusza mało kto słyszał o Bronisławe Wajs. Dziś pewnie też to nazwisko jest dla wielu obce – ale już słowo „Papusza” budzi pewne skojarzenia. Skrywa się za nim cygańska poetka, w której życiorysie znaleźć można odbicie całego … Czytaj dalej Papusza
Z odzysku to jeden z tych filmów, które pokazują Polskę jako kraj smutny, wręcz beznadziejny. Brudny, brzydki, zamieszkany przez okropnych ludzi. Aż się chce brać nogi za pas. Wiać do Reichu albo nawet Lądka. Sławomirowi Fabickiemu taka stylizacja pomaga w … Czytaj dalej Z odzysku
Ostatnia akcja to również ostatnia szansa na zobaczenie wspaniałych aktorów sprzed lat w jednym filmie. Sporo ich tutaj – jest Jan Machulski, Barbara Krafftówna, Marian Kociniak, Alina Janowska i Wojciech Siemion, a także nieco młodsi Fronczewski, Pawlicki, Gorczyca, Chabior czy … Czytaj dalej Ostatnia akcja
Jeśli Polacy potrafią coś robić, to na pewno biografie. Te wychodzą nam znakomicie. Co roku do kin trafiają dwa, trzy filmy z tego nurtu, które imponują precyzyjną reżyserią, wiarygodnym odtworzeniem realiów, świetnie dobranymi aktorami. Proceder podąża tą samą drogą. Opowiada … Czytaj dalej Proceder
Przygotowywane od kilku lat Legiony to widowiskowa lekcja patriotyzmu, a zarazem kosztowna filmowa klapa. To również film, który – jak Polityka – nie jest tym, czy się wydawał być. Mimo wszystko warto go obejrzeć. Dla pięknych polskich plenerów, dla kawałka … Czytaj dalej Legiony
Dlaczego nie! Ryszarda Zatorskiego to wycieczka w złote czasy polskiej komedii romantycznej. Oczywiście pod warunkiem, że jako gatunek miała ona kiedykolwiek swoje złote czasy. Dla mnie – faceta równie romantycznego co gupik czy skalar – te filmy zawsze były podejrzane. … Czytaj dalej Dlaczego nie!
Król polskiej komedii powrócił i po raz kolejny stara się udowodnić, że jest sprawnym rzemieślnikiem. Niewątpliwie posiada talent do pisania tekstów, wychwytywania zabawnych powiedzonek i umiejętnego manipulowania widzem. Jednocześnie ma już swoje lata i dlatego często pali dowcipy. No i … Czytaj dalej Volta
Naród nam się rozśpiewał. Popularność telewizyjnych konkursów dla amatorów jest ogromna, coraz więcej utalentowanych wokalistów debiutuje też na YouTubie. I chociażby z tego powodu powierzenie aktorom głównych ról we #wszystkogra może dziwić. Lepiej byłoby, gdyby twórcy zdecydowali się na ludzi … Czytaj dalej #wszystkogra
Z dala od polityki 