Niepoczytalna

Steven Soderbergh zawsze lubił eksperymentować. W 2005 roku jego film Bubble trafił jednocześnie do kin, na płyty DVD oraz do dystrybucji internetowej, co wtedy – przed erą Netfliksa – było czymś wyjątkowym. Teraz zaś nakręcił Niepoczytalną telefonem. Kilka iPhone’ów  wystarczyło, by powstał wciągający thriller stawiający kilka ważnych pytań i porzucający je później dla sztampowej fabułki, mającej przynajmniej w założeniu przypaść masowemu widzowi do gustu.

Telefony spisują się dobrze. Co prawda od początku czuć, że technologia cyfrowa, brakuje odpowiedniej głębi ostrości oraz kolorów, ale widz szybko się do tego przyzwyczaja i zaczyna chłonąć fabułę. A ta opowiada o młodej kobiecie imieniem Sawyer (Claire FoyPełnia życia), która przez prześladującego ją zakochanego mężczyznę znajduje się na krawędzi załamania nerwowego. Ostatecznie wyprowadza się z rodzinnej miejscowości i podejmuje pracę w korporacji.

Pewnego dnia zauważa przy autostradzie szpital psychiatryczny i postanawia zgłosić się na wizytę do jednego z pracujących tam lekarzy. Chce być po prostu pod kontrolą, widywać od czasu do czasu ze specjalistą i pozbyć się stanów lękowych. Podpisuje kilka standardowych papierów – oczywiście ich nie czytając – i nieoczekiwanie zostaje zatrzymana w placówce. Najpierw na jeden dzień, na obserwację, później na dłużej. Bo awanturująca się. Chcąca wyjść. I agresywna wobec agresywnych pacjentów.

Mówi się, że pacjenci tego typu szpitali mają gorzej niż więźniowie. Tamci przynajmniej mają konkretną datę i mogą walczyć o swoje prawa. Ludzie zamknięci w placówkach psychiatrycznych są ubezwłasnowolnieni i faszerowani ogłupiającymi lękami. No i są tam przetrzymywani wbrew własnej woli, choć nic złego przecież nie zrobili. Szpital zarabia na polisie, więc jest zadowolony. I taki właśnie obraz rzeczywistości jest mocną stroną społecznie zaangażowanej – jakby się wydawało – Niepoczytalnej. Szkoda, że później zaczynają rządzić tandetne schematy rodem z thrillerów. Film sporo na tym traci.

Zobacz, jeśli:
– Lubisz thrillery o szpitalach psychiatrycznych
– Lubisz szpitale psychiatryczne z lekarzami rodem z thrillerów
– Chcesz się zapisać do psychologa
– Nie lubisz Matta Damona (jest tu przez minutę tylko)

Odpuść sobie, jeśli:
– Sztampa cię nie kręci
– Jesteś fanem telefonii stacjonarnej

Wojciech Kąkol

Niepoczytalna, Unsane, 2018, reż. Steven Soderbergh, wyst. Claire Foy, Joshua Leonard, Jay Pharaoh, Juno Temple, Matt Damon, Amy Irving

Ocena: 7/10

Polub nas na Facebooku!

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.