Stacja to dobrze przyjęty kryminał z domieszką komedii; takie swojskie kino gangsterskie charakterystyczne dla czasów przedunijnych. Wszystko wtedy było „zachodnie”, a jednocześnie siermiężne, prowizoryczne, nieudolne. I nic nie wskazywało, by miało być lepiej. Czuć tu dalekie echa Fargo. Oto mamy … Czytaj dalej Stacja
Rozmowy kontrolowane to kontynuacja kultowego Misia. Film powstał w nowej rzeczywistości, już po zmianie systemu, ale wciąż był w nim mocno zanurzony. Zresztą poruszał sprawy „nas” i „ich”, obśmiewając przy okazji wszystkich po kolei. Bo wszyscy na ten śmiech sobie … Czytaj dalej Rozmowy kontrolowane
Jeden powie, że Wow to serial kultowy. Inny stwierdzi, że stanowi on totalne nieporozumienie, które dziś ujawnia tylko kolejne powłoki żenady. Obaj będą mieli rację. Bo w 1993 roku wielu dzieciakom rzeczywiście się wydawało, że dogoniliśmy zachód i kręcimy produkcje … Czytaj dalej Wow (serial)
Sami swoi. Początek podzielił publiczność już na wstępie. Część widzów zastanawiała się, po co kręcić prequel tak zasłużonej serii, po co „niszczyć” ludziom wspomnienia kolejnym szrotem. Inni – i to setki tysięcy ludzi – po prostu czekali i wkrótce po … Czytaj dalej Sami swoi. Początek
Tajemnica Sagali to polsko-niemiecki serial dla dzieci, który zadebiutował w polskiej telewizji w 1996 roku i był później wielokrotnie powtarzany. Dzięki temu dla całego pokolenia uchodzi za produkcję kultową, choć dziś już nie zachwyca. Wątki przygodowe w połączeniu z fantastycznymi … Czytaj dalej Tajemnica Sagali (serial)
Pierwsze Porady na zdrady były, jakie były, ale zgromadziły w kinach 800 tysięcy widzów. Na tyle dużo, by uzasadnić pomysł nakręcenia kontynuacji. Porady na zdrady 2 tego sukcesu już nie powtórzą. Przeszkodzi im nie tylko nienajlepsza opinia ciągnąca się za … Czytaj dalej Porady na zdrady 2
Odlotowe wakacje to kolejna polska produkcja dla dzieci, w której magia łączy się z łagodnym, ekologicznym przesłaniem i apoteozą rodziny. Najwyraźniej to działa, bo młodzi widzowie całkiem przyzwoicie bawili się i bawią na tej produkcji. Szkoda, że telewizja tak rzadko … Czytaj dalej Odlotowe wakacje
Na komiksach Papcia Chmiela opowiadających o przygodach Tytusa de Zoo wychowało się kilka pokoleń. W 2002 roku sięgnęło po nie polskie kino. Niestety, animowany Tytus, Romek i A’Tomek wśród złodziei marzeń był przeciętny. Raz jeszcze okazało się, jak trudno przenieść … Czytaj dalej Tytus, Romek i A’Tomek wśród złodziei marzeń
Rok 1989 musiał być dla wielu Polaków szokiem. Oto po dwustu latach ograniczeń, z którą przerwą na sanacyjną dyktaturę, kraj nasz stał się wreszcie niepodległy. Wybuchł kapitalizm, stare symbole legły w gruzach. Ludzie wreszcie mogli z tego piekiełka wyjechać, mogli … Czytaj dalej Kraj świata
To jeden z tych filmów, który podzielił widzów i krytyków. Ci pierwsi najczęściej film chwalili, ci drudzy odsądzali jego twórców od czci i wiary. Ba, prześcigali się w wyliczaniu wszystkich nonsensów fabularnych i schematów ogranych w kinie amerykańskim. Sęk w … Czytaj dalej Sęp
To miały być nowe Chłopaki nie płaczą. Reżyser Michał Milowicz chciał nakręcić komedię sensacyjną o gangsterach-idiotach i w tym celu zgromadził przed kamerą drugi garnitur aktorów ze wspomnianego przeboju. Zadbał też o przyzwoity budżet, przyjemne dla oka plenery i dobrą … Czytaj dalej Futro z misia
Marek Koterski to w polskim kinie człowiek instytucja. Specjalista od walki ze złośliwościami otaczającego świata, z durnym pechem dławiącym podupadającą inteligencję od czasów obywatela Piszczyka. Twórca postaci Miauczyńskiego, który może i miał wiele twarzy, ale nigdy nie dogadał się z … Czytaj dalej Nic śmiesznego
Strach, smutek, wstyd, zazdrość, złość, wstręt i radość. 7 uczuć, których w chyba każdym filmie doświadcza Adaś Miauczyński – klasyczny polski wiecznie niezadowolony inteligent. Marek Koterski opowiada o nim od blisko czterdziestu lat. Czasem na wesoło, kiedy indziej nieco bardziej … Czytaj dalej 7 uczuć
Ekranizacja powieści Stefana Żeromskiego – wybranej w 2018 roku na bohaterkę Narodowego Czytania – trafiła na srebrne ekran w 2001 roku. Nie były to dobre czasy dla polskiego kina. Epoka wielkich lektur dobiegała końca i filmowcom z coraz większym trudem … Czytaj dalej Przedwiośnie
Ubiegłoroczna komedia Na układy nie ma rady była mieszaniną klasycznej polskiej żenady z aktorskim drewnem pierwszego sortu. W dodatku zaserwowano ją w idiotycznej politycznej polewie, która tylko potęgowała moje zażenowanie. Uświadomiłem sobie, że kiedyś już widziałem taki film. Może nie … Czytaj dalej Zamiana
Z dala od polityki 