33 sceny z życia

Kino nagradzane, kino wybitne, kino zmagające się z Trudnym Tematem. Osobiste, bardzo prywatne, ale też aktualne pod każdą szerokością geograficzną. Szkoda, że 33 sceny z życia są też kinem męczącym i depresyjnie ponurym, zatapiającym się w pokazywaniu tego, co dla każdego może nagle stać się zwykłą codziennością.

Inteligencka rodzina, jakich wiele. Julia (Julia Jentsch) jest cenioną fotograficzką, żoną Piotra (Maciej StuhrPolityka, Na bank się uda), cenionego kompozytora przygotowującego się do ważnej premiery w niemieckiej Kolonii. Jej matka, Basia (Małgorzata HajewskaAtak paniki), pisze powieści kryminalne, zaś ojciec (Andrzej HudziakNaznaczony, Wiedźmin) reżyseruje dokumenty. Mieszkają w Krakowie, jednak wiele czasu spędzają na działce, delektując się życiem. Aż nagle nachodzi jego zmierzch.

Powracające bóle brzucha zmuszają Basię do wizyty w szpitalu. Lekarze diagnozują raka i decydują się na operację i chemioterapię. Choroba odciska swoje piętno na całej rodzinie. Każdy jej członek reaguje nieco inaczej. 33 sceny z życia to film o bezsilności wobec cierpienia bliskich, a także o odchodzeniu. Wreszcie o tym, że tak trudna sytuacja całkowicie zmienia perspektywę i zmusza do postawienia sobie pytań, których w normalnej sytuacji człowiek by sobie nie postawił. Pytanie, czy udzielone na nie odpowiedzi są zawsze prawdziwe, czy też pasują wyłącznie do danej sytuacji. Czy są wyłącznie efektem zaburzonej chorobą perspektywy.

Szumowska nie bawi się w moralizowanie, nie szuka też łatwych odpowiedzi. Można odnieść wrażenie, że w ogóle ich nie szuka – pokazuje z dokumentalną, turpistyczną precyzją pewną prawdziwą sytuację i niemal całkowicie rezygnuje z autorskiego komentarza. Przypomina jedynie, że choroba nie jest piękna ani nie jest wzniosła, a w cierpieniu nie ma nic uszlachetniającego. Z jednej strony często się o tym zapomina. Z drugiej, mimo zachwytów krytyki to nic odkrywczego. Temat ten kino dokumentalne dawno już przerobiło.

Nieporozumieniem wydaje się zatrudnienie aktorów obcojęzycznych. Jentsch i Gantzler zostali z marnym efektem zdubbingowani przez Dominikę Ostałowską i Roberta Więckiewicza. 33 sceny z życia mają tę samą wadę, którą miał Plac Zbawiciela – pod płaszczykiem realizmu pokazywał chore relacje pomiędzy ludźmi, chwilami wręcz ocierające się o patologię. Czy to aby na pewno normalność?

Zobacz, jeśli:
– Lubisz ciężkie dramaty
– Kochasz kino o umieraniu

Odpuść sobie, jeśli:
– Nie przepadasz za depresyjnymi filmami
– Nie lubisz dubbingu w kinie aktorskim

Michał Zacharzewski

33 sceny z życia, 2008, reż. Małgorzata Szumowska, wyst. Julia Jentsch, Maciej Stuhr, Peter Gantzler, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Andrzej Hudziak, Izabela Kuna, Rafał Maćkowiak, Maria Mamona, Sławomir Zapała, Maria Maj

Ocena: 5,5/10

Polub nas na Facebooku.
Spis naszych recenzji na serwisie Media Krytyk.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.