Marceli Szpak dziwi się światu to polski serial animowany z lat 80., jedna z tych produkcji, które dzieciaki oglądały wówczas w ramach Wieczorynki i Dobranocki. Powstała w Studiu Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej na podstawie scenariuszy Joanny Pollakówny, miała dwanaście odcinków i nietypowych bohaterów.

To dwóch panów, którzy mieszkają razem i dzielą każdą chwilę życia. Marceli Szpak jest, jak łatwo się domyślić, ptakiem. Statecznym, eleganckim (kapelusz i mucha), nieźle wykształconym, może trochę dziwnie ubarwionym, ale kolor różowy wydaje się dziś pasować do niego. Zając Leszek wydaje się jego przeciwieństwem. To beztroski przedwojenny bon vivant, który uwielbia wylegiwać się i chrupać marchewki. Kiedy jednak przyjaciel proponuje mu spacer, zawsze się na niego zgadza. Czasami nawet bywa inicjatorem takich wypraw.

Bo Marceli Szpak dziwi się światu to tak naprawdę dwanaście spacerów po lesie i okolicach, w czasie których bohaterowie poznają lepiej okolicę. Przykładowo w pierwszym odcinku odwiedzają borsuka, poznają jego rodzinę i zwyczaje. Nie chcą wpaść niezapowiedziani, więc postanawiają do niego zadzwonić, co wiąże się z problemem – bo gdzie jest najbliższy telefon? W kolejnych odcinkach czeka ich jeszcze rywalizacja z wiewiórkami, impreza u sowy, spotkanie z chomikiem i szopem praczem czy nawet motylami. Za każdym razem uczą się czegoś nowego.

Marceli Szpak dziwi się światu bawi grami słownymi i przekomarzaniami bohaterów, którzy czasami zachowują się, jakby zostawili wyjęci żywcem z przedwojennych komedii. Filozofują, analizują, kombinują, rzeczywiście dziwią się światu. Pod względem technicznym animacja stoi na przyzwoitym poziomie; na statyczne tła nałożono zgrabnie animowane postacie bohaterów. W pamięć zapada też piosenka Tadeusza Kwinty z napisów początkowych.

Zobacz, jeśli:
– Lubisz stare polskie animacje
– Kochasz spokojne, nastrojowe bajki
– Szukasz kreskówek, które nie wywołają ADHD

Odpuść sobie, jeśli:
– Liczysz na szybkie tempo i ostry humor

Michał Zacharzewski

Marceli Szpak dziwi się światu, 1984, 1985, 1986, tw. Joanna Pollakówna

Ocena: 7/10

Polub nas na Facebooku, TikToku, BlueSky i Instagramie.
Polub nas w serwisie Media Krytyk.
Sprawdź dostępność na platformach filmowych i VOD.