Jak chłopaki

Francuskie Reims, rok 1969. Paul Coutard, dziennikarz sportowy popularnego magazynu Le Champenois, po raz kolejny podpada swojemu szefowi. Za karę dostaje zadanie zorganizowania jakiejś atrakcji na miejscowy festyn oraz uroczą sekretarkę do pomocy. Dziewczyna, prywatnie miłośniczka piłki nożnej, podsuwa mu absurdalny pomysł. A może by tak zorganizować mecz drużyn kobiecych?

Kobiecych, rozumiecie? Przecież to absurd. Kobiety nie umieją grać w piłkę jak chłopaki, chodzą głównie w szpilkach, a najlepiej nadają się do sprzątania, zmywania i łóżka. Na boisku mogą co najwyżej seksownie wyglądać, zwłaszcza jeśli ubierze się je w odpowiednio krótkie stroje. Paul ogłasza casting, przyjmuje do drużyny kilkanaście pań mieszkających w okolicy, po czym bez większego przekonania organizuje im pierwszy trening. Wkrótce przekonuje się, że pomysł wcale nie jest taki szalony, jakim się wydaje…

Kobiecą piłką nożną stoją Stany Zjednoczone, ale w Europie to Francuzi są w czołówce. Bazująca na faktach komedia Jak chłopaki opowiada o początkach tej dyscypliny nad Sekwaną i Loarą, w tym o powstaniu pierwszej zawodowej drużyny pań. A śmieje się głównie z stereotypów płciowych oraz wszechobecnych szowinistów, którzy uważają, że tylko mężczyźni potrafią kopać piłkę. Oczywiście szowiniści ci z czasem zmieniają zdanie.

W historię wpleciono obowiązkowy romans (upodabniając ją chwilami do komedii romantycznej), a postacie odpowiednio zróżnicowano. Wśród zawodniczek pojawia się więc panna o figurze modelki, ale i herod-baba, od której konkurentki się odbijają. Całkiem nieźle oddany charakter epoki, włącznie ze strojami i fryzurami, dodaje filmowi uroku. I choć Jak chłopaki pewnie żadnego faceta nie przekonają do piłki kobiecej, to nie pozwolą mu też mieć wątpliwości: panie też potrafią grać!

Zobacz, jeśli:
– Interesujesz się historią piłki nożnej
– Lubisz francuski humor

Odpuść sobie, jeśli:
– Twoim zdaniem kobiety nie powinny kopać piłki
– W ogóle kopanie piłki to idiotyzm! Kopie się leżącego!

Michał Zacharzewski

Jak chłopaki, Comme des Garcons, 2017, reż. Julien Hallard, wyst. Max Boublil, Vanessa Guide, Bruno Lochet, Solene Rigot, Carole Franck, Delphine Baril, Zoe Heran, Sarah Suco

Ocena: 5/10

Polub nas na Facebooku!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.