Purpurowa róża z Kairu

Motyw widza przenoszącego się do świata filmu nie jest szczególnie oryginalny, ale Woody Allen potrafił go wykorzystać. Purpurową Różą z Kairu złożył hołd kinu lat trzydziestych, ale przyjrzał się również związkom damsko-męskim i wciąż pokutującemu pragnieniu przeżycia baśniowej historii miłosnej. Zainspirował… W końcu nie przez przypadek w Ucieczce z kina Wolność buntują się aktorzy.

Rok 1935, New Jersey. Wielki Kryzys powoli dobiega końca, jednak wielu ludzi wciąż nie stanęło na nogi. Tak jak Cecilia (Mia Farrow), kelnerka, która z najwyższym trudem wiąże koniec z końcem. Swoje nudne i pozbawione emocji życie uatrakcyjnia częstymi wizytami w kinie. Na podobne emocje w rodzinnym domu nie może liczyć. Mąż nieudacznik i awanturnik nie oferuje jej choćby namiastki szczęścia.

Przebojem jest obecnie tytułowa Purpurowa róża z Kairu, produkcja RKO Radio Pictures opowiadająca o grupce przyjaciół odpoczywających na wakacjach w egzotycznym Egipcie. Cecilii tak bardzo się podoba, że pojawia się na kilku seansach. I wtedy właśnie przystojny archeolog Tom (Jeff Daniels) zwraca na nią uwagę. Wychodzi z ekranu i zabiera ją na spacer po miasteczku. Wkrótce zakochuje się w niej. Problem w tym, że jego brak dostrzegają w wytwórni. Ściągają nawet grającego go aktora, by przemówił mu do rozsądku…

Allen nakręcił tym razem sentymentalną komedię romantyczną. Wzruszającą historię o potrzebie miłości, choćby nierzeczywistej. Swojej opowieści nadał jednak gorzki charakter. Naiwna Cecilia przekonuje się, że rzeczywistość nie przypomina marzeń, a życie to jednak nie film. Właśnie, film. Purpurowa róża z Kairu odkrywa również magię X muzy. Przedstawia kino jako miejsce, do którego można uciec w poszukiwaniu szczęścia. Cecilia zawsze się uśmiecha podczas projekcji. Obyśmy my zawsze też się tak uśmiechali…

Zobacz, jeśli:
– Chcesz zobaczyć jeden z klasyków Allena
– Uważasz, że Daniels nadaje się jedynie do grania głupiego (lub głupszego)

Odpuść sobie, jeśli:
– Oczekujesz dramatu, a nie komedii
– Jesteś odporny na sentymentalizm

Michał Zacharzewski

Purpurowa róża z Kairu, Purple Rose of Cairo, 1985, reż. Woody Allen, wyst. Mia Farrow, Jeff Daniels, Stephanie Farrow, Irving Metzman, Dianne Wiest, Debroah Rush, John Wood

Ocena: 8/10

Polub nas na Facebooku!

Reklamy

2 uwagi do wpisu “Purpurowa róża z Kairu

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.