Tajemnica morderstwa na Manhattanie

W połowie lat dziewięćdziesiątych Woody Allen zakochał się w kryminałach. Nakręcił wtedy Cienie i mgłę, mroczną opowieść w stylu noir, a także komediową Tajemnicę morderstwa na Manhattanie. Pomysł na scenariusz spisał już w 1977 roku, ale wtedy bardziej interesowały go historie dramatyczne. Teraz wrócił do zbrodni i dzielnicy Greenwich Village, która nigdy nie uchodziła za spokojną. Tam przecież narodziła się kontrkultura, ruchy LGBT czy chociażby beatnicy.

Larry (Woody AllenSłoneczni chłopcy, Na karuzeli życia) i Carol (Diane KeatonPrzeprowadzka, Pozycja obowiązkowa) spotykają w windzie swoich sąsiadów, House’ów. Następnego dnia dowiadują się, że pani House miała atak serca i zmarła. O ile Larry przechodzi nad tym do porządku dziennego, to Carol zaczyna coś podejrzewać. Pan House jest bowiem dziwnie radosny. Dąży do szybkiego pogrzebu. Czy to możliwe, że pozbył się żony?

Woody Allen nie bawi się w policyjne dochodzenia ani też nie ciągnie do realistycznych historii kryminalnych. Swoją Tajemnicę morderstwa na Manhattanie upodabnia do powieści rodem z lat trzydziestych, w których detektywi-amatorzy rozwiązywali zagadki obyczajowe. Okrasza ją oczywiście porcją znakomitego humoru, w tym słynnym już dowcipie o muzyce Wagnera i Polsce. Dla niego śledztwo jest bowiem okazją do przyjrzenia się stosunkom sąsiedzkim, wszechobecnym podejrzeniom i zazdrości. Wścibianiu nosa w nie swoje sprawy.

Pierwsza wersja Tajemnicy morderstwa na Manhattanie powstała na planie filmu Annie Hall i pewnie dlatego Liptonowie przypominają jego bohaterów. Ostatnie poprawki Allen wprowadzał już podczas procesu z Mią Farrow i pewnie dlatego chciał pokazać światu, jak niewiele wie się o sąsiadach. Być może załatwiał w ten sposób sprawy prywatne. Z całą pewnością pisząc fundował sobie terapię. Ważne, że odniósł sukces. Tajemnica morderstwa na Manhattanie to jeden z jego lepszych filmów. Śmieszny, trzymający w napięciu, a jednocześnie dający do myślenia. Rzadka to mieszanka.

Zobacz, jeśli:
– Lubisz Allena
– Albo chociaż kryminały

Odpuść sobie, jeśli:
– Nie lubisz Allena
– Ani kryminałów

Michał Zacharzewski

Tajemnica morderstwa na Manhattanie, Manhattan Murder Mystery,1993, reż. Woody Allen, wyst. Woody Allen, Alan Alda, Diane Keaton, Anjelica Huston, Ron Rifkin, Jerry Adler, Lynn Cohen, Joy Behar, Zach Braff

Ocena: 7,5/10

Polub nas na Facebooku!

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.