Zły śmiech to niezbyt dobry slasher z połowy lat 80. Niewiele różni się od innych produkcji tego gatunku, jeśli nie liczyć tego, że jest samoświadomy – twórcy raz po raz mrugają do widza okiem, starając się mu przypomnieć, że ogląda … Czytaj dalej Zły śmiech
Twórcy serii horrorów Piątek trzynastego od pewnego czasu poszukiwali dla niej nowej formuły. Zrobili już film o Jasonie-zombie i o Jasonie-demonie, nakręcili jego wizytę w mieście i walkę z telekinetyczką. Teraz wpadło im do głowy, by wystrzelić gościa w kosmos. … Czytaj dalej Jason X
Piątek trzynastego 9: Jason idzie do piekła to dziewiąty odcinek serii slasherów. Od pewnego czasu jej twórcy usiłowali znaleźć dla niej nową formułę. Przygotowali więc film bez głównego mordercy, Jasona Voorheesa, a także taki, w którym Jason został zombiakiem. Był … Czytaj dalej Piątek trzynastego 9: Jason idzie do piekła
Mumia: Film Lee Cronina nie jest kolejną wariacją na temat klasycznej Mumii, a body horrorem z wątkiem mumifikacji. Jego twórcy zdołali wyczarować napięcie i zadbali o odpowiednio obrzydliwe efekty, ale zapomnieli dopracować scenariusz. W efekcie idiotyzmów tu nie brakuje; niejednemu … Czytaj dalej Mumia: Film Lee Cronina
W filmie Piątek trzynastego 8: Jason zdobywa Manhattan opuszcza wreszcie szuwary i krzaczory otaczające jezioro Crystal Lake i zapuszcza się w uliczki Manhattanu. Najwyraźniej już sami twórcy serii Piątek trzynastego uznali, że coś trzeba zmienić. Że nie można kręcić ósmego … Czytaj dalej Piątek trzynastego 8: Jason zdobywa Manhattan
Nowy koszmar Wesa Cravena to siódma część Koszmaru z ulicy Wiązów i zarazem powrót do serii jej ojca, Wesa Cravena. Na kilka lat przed Krzykiem reżyser ten nakręcił efektowny metahorror, w którym bawi się stworzonymi przez siebie schematami i jednocześnie … Czytaj dalej Nowy koszmar Wesa Cravena
Oni cię zabiją nie zostało odpowiednio rozreklamowane i w rezultacie nie podbiło kin. A przecież to bardzo zgrabna popkulturowa papka, połączenie Johna Wicka z Zabawą w pochowanego i jeszcze Dzieckiem Rosemary na dokładkę. Może i jest to głupie, ale dobrze … Czytaj dalej Oni cię zabiją
W piątej części serii Piątek trzynastego zabrakło Jasona. Jego miejsce zajął wstrętny podszywasz i choć technicznie nie robiło to widzom większej różnicy (gość w masce nadal zabijał), to jednak fani byli niezadowoleni. Domagali się powrotu swojego ulubionego seryjnego mordercy na … Czytaj dalej Piątek trzynastego 6: Jason żyje
Piąta część Krzyku miała dać serii nowego kopa, w efekcie wprowadziła nowe bohaterki, zaś stare zepchnęła w cień. Szósta część Krzyku kontynuowała ów trend, przenosząc akcję do Nowego Jorku. Krzyk 7 stanowi przyznanie się do błędu. Historia wraca bowiem do … Czytaj dalej Krzyk 7
Freddy nie żyje: Koniec koszmaru to szósty film o Freddym Kruegerze, upiornym mordercy dzieci. Już w pierwszym z nich dowiedzieliśmy się, że gość nie żyje, choć w sumie to żyje. Potem znowu został zabity, i to wiele razy. Ginął właściwie … Czytaj dalej Freddy nie żyje: Koniec koszmaru
Dźwięk śmierci to kolejny przeciętny horror z dziwnym pomysłem na zabijanie. Tym razem odpowiada za nie aztecki gwizdek, który przywołuje śmierć do wszystkich tych, którzy usłyszeli jego odgłos. Miałeś umrzeć za dwadzieścia lat? To umrzesz za chwilę. Dokładnie w ten … Czytaj dalej Dźwięk śmierci
Nawiedzony dom na wzgórzu to przebojowy serial grozy Netfliksa, luźna adaptacja powieści Shirley Jackson pod tym samym tytułem. Widzowie znajdą tu wszystko, czego mogliby oczekiwać w ramach gatunku, a więc duchy, zagadkowe zgodny, straszydła wyskakujące zza ekranu i pełne napięcia … Czytaj dalej Nawiedzony dom na wzgórzu (serial)
Koszmar z ulicy Wiązów 5: Dziecko snów kontynuuje opowieść o seryjnym mordercy czającym się na młodych ludzi w ich snach. Tym razem twórcy wpadli na pomysł, by Freddy wrócił do życia za sprawą swojej nieżyjącej matki. Większego sensu to nie … Czytaj dalej Koszmar z ulicy Wiązów 5: Dziecko snów
Trzecia część serii slasherów Piątek trzynastego jest dla cyklu ważna. To właśnie w niej seryjny morderca Jason Voorhees po raz pierwszy zakłada maskę hokejową. W pierwszej części w ogóle go przecież nie było, w drugiej chodził w jakimś worku na … Czytaj dalej Piątek trzynastego 3
Zaledwie rok po trzecim koszmarze do kin trafił czwarty. Koszmar z ulicy Wiązów 4: Władca snów kontynuuje losy niektórych z bohaterów poprzedniej części. Tych biednych nieszczęśników, którzy myśleli, że zabili Freddy’ego. Ale Freddy’ego nie da się zabić, bo w Hollywood … Czytaj dalej Koszmar z ulicy Wiązów 4: Władca snów
28 lat później – Część 2: Świątynia kości to bezpośrednia kontynuacja trzeciej części horroru 28 dni później. Nie zamierzam jednak ukrywać, że niewiele łączy tę produkcję z oryginałem. Inaczej wygląda świat, inny jest sposób straszenia, co innego ma też przykuwać … Czytaj dalej 28 lat później – Część 2: Świątynia kości
Wyspa ludzi-ryb to włoski horror z końca lat 70. Trochę siermiężny, zwłaszcza pod względem efektów specjalnych, ale zyskujący wiele za sprawą pięknych plenerów i klimatu typowego dla starego kina przygodowego. Co prawda fabuła jest absurdalna i w sumie typowa dla … Czytaj dalej Wyspa ludzi-ryb
Straceni chłopcy to kolejny wielki przebój kina młodzieżowego lat 80. Niektórzy wymieniają go jednym tchem zaraz obok takich produkcji jak The Goonies, Stań przy mnie, Gremliny rozrabiają czy serial Cudowne lata. Uwagę zwraca konwencja horroru, bo to wampiry panoszą się … Czytaj dalej Straceni chłopcy
Pierwszy Piątek trzynastego był o tyle nietypowy, że mordercą nie był związany z serią Jason Voorhees. Owszem, pojawiał się, ale tylko na moment. W części drugiej odgrywa on już istotną rolę, choć nie ma jeszcze słynnej hokejowej maski. Na nią … Czytaj dalej Piątek trzynastego 2
Piekielna głębia 3 nie może się równać z pierwszą, wysokobudżetową odsłoną serii, ale to film nieco lepszy od nieudanej kontynuacji. Na zdrowie wyszło mu wyjście z podziemnego laboratorium na ląd, a ściślej na sztuczną wysepkę nieopodal wybrzeży RPA, gdzie prowadzono … Czytaj dalej Piekielna głębia 3
Przeciąć czas intryguje na poziomie pomysłu, ale finalnie okazuje się tworem przeciętnym. Brakuje w nim napięcia, a sama historia okazuje się zbyt prosta i oczywista. Zupełnie jakby powstała z myślą o tych widzach, którzy oglądają filmy jednym okiem, drugiego nie … Czytaj dalej Przeciąć czas
Trzecia część Koszmaru z ulicy Wiązów jest bezpośrednią kontynuacją części pierwszej i prócz imponującej obsady i zdolnego reżysera proponuje znajomą zabawę w straszenie. A ściślej w mocno eksponowane tu zacieranie granicy między jawą i snem, co i dla widzów bywa … Czytaj dalej Koszmar z ulicy Wiązów 3: Wojownicy snów
Straszny dom to animowany horror dla dzieci i należy to traktować dosłownie. Choć okazji do śmiechu tu nie brakuje, wiele scen może zaniepokoić co młodszych odbiorców, bo została żywcem wyjęta z produkcji grozy. Nawet klimat i kolorystyka Typowe amerykańskie przedmieście, … Czytaj dalej Straszny dom (2006)
The Blackening to kolejna wariacja na temat domu na odludziu, w którym ktoś zabija kolejnych młodych ludzi. Tym razem wszyscy są czarni, a reżyser – z przymrużeniem oka – wypowiada się na temat kwestii rasowych. W kinie i poza nim. … Czytaj dalej The Blackening
Zabili go i uciekł. Nie mógł nie uciec, bo w Hollywood nie zabija się kury znoszącej złote jaja. Skoro wiec horror Koszmar z ulicy Wiązów spodobał się widzom i przyniósł solidne zyski, to trzeba było nakręcić kontynuację. Ożywić Freddy’ego i … Czytaj dalej Koszmar z ulicy Wiązów 2: Zemsta Freddy’ego
Pięć koszmarnych nocy, młodzieżowy horror będący adaptacją skromnej, choć niewątpliwie popularnej gry komputerowej, dość nieoczekiwanie okazał się wielkim przebojem. Część druga też swoje zarobiła i zapewne utorowała drogę na ekrany części trzeciej. Pytanie brzmi, czy to dobra seria i czy … Czytaj dalej Pięć koszmarnych nocy 2
Piątek trzynastego z 1980 roku to pierwsza odsłona kultowej serii horrorów. Jednej z najdłuższych w historii kina. Do jej powstania przyczynił się sukces filmu Halloween, który zachęcił reżysera do opowiedzenia podobnej historii. Sean S. Cunningham nie spodziewał się, że nakręci … Czytaj dalej Piątek trzynastego
Hiena to kolejna próba zmierzenia się polskich twórców z horrorem; tym razem odpowiada za nią Grzegorz Lewandowski. Ubiera ją jednak w szaty dramatu społecznego, trochę też kryminału, a wszystko to nurza w śląskości i Freudzie. Za dużo grzybów w tym … Czytaj dalej Hiena
Śmierć się śmieje to nietypowa antologia grozy spięta drobnym wątkiem, który zostaje dość wcześnie wyjaśniony, natomiast zwieńczony dopiero w czwartej, finałowej opowieści. Całość może i bywa na bakier z logiką, ale miłośników gatunku powinna usatysfakcjonować. To fajna, mroczne rozrywka. Już … Czytaj dalej Śmierć się śmieje
Noc w zoo to animowany horror dla małych dzieci. Historia sięga do klasycznych widowisk science-fiction z głębokich lat 70. i przetwarza je w zakręconą jazdę bez trzymanki. Pstrokate kolory, absurdalne stworzenia złożone z kilku innych bestii, szalone żarty bazujące na … Czytaj dalej Noc w zoo
W lesie dziś nie zaśnie nikt 2 to bezpośrednia kontynuacja głośnego, za to średnio udanego horroru Bartosza M. Kowalskiego. Część druga to jeszcze bardziej zakręcony miks motywów, schematów i gatunków. To jednocześnie obraz, który nie porywa, ale zapada w pamięć. … Czytaj dalej W lesie dziś nie zaśnie nikt 2
Dziewczyna w czerwonej pelerynie to stylowy film grozy nawiązujący do baśni o Czerwonym Kapturku. To również romans i horror, choć jednocześnie obraz unikający epatowania krwią. Uwagę widzów zwraca obsada, muzyka i zdjęcia. To największe atuty tej produkcji. Przenosimy się w … Czytaj dalej Dziewczyna w czerwonej pelerynie
Głowa do wycierania to pełnometrażowy debiut Davida Lyncha – surrealistyczna opowieść o ojcostwie i związanym z nim lękach, a także o alienacji i depresji. To jeden z najdziwniejszych filmów w historii, wizjonerski i niepokojący. Henry Spencer (Jack Nance) mieszka razem … Czytaj dalej Głowa do wycierania
Luc Besson być może nie zawsze dowozi, ale pomysły ma wyśmienite. Potwierdza to Koszmar tamtych lat, niby sztampowy horror, w którym młodzi ludzie giną jak najęci. Całość ratuje koncepcja, na którą wpadł francuski producent i scenarzysta. Pamiętacie trzy animowano-aktorskie filmy … Czytaj dalej Koszmar tamtych lat
Pierwsza Piekielna głębia była filmem wysokobudżetowym o lekko kampowym charakterze. Niektórych widzów straszyła rekinami kryjącymi się w wodzie, innych śmieszyła niektórymi scenami, które trudno było traktować serio. Piekielna głębia 2 to już niski budżet i brak większych ambicji. Film nie … Czytaj dalej Piekielna głębia 2
Powrót żywych trupów 4 niewiele ma wspólnego z dwiema pierwszymi odsłonami, zabawnymi i efektownymi komediami grozy. To dość tandetny horror, zwykła masówka nakręcona chyba tylko po to, by zapchać telewizyjna ramówkę. Bo nie wierzę, by ktoś spodziewał się na tej … Czytaj dalej Powrót żywych trupów 4
Z dala od polityki 