Trzynaste piętro

W latach dziewięćdziesiątych Hollywood zachłysnął się nowymi technologiami. Nie tylko użytkowymi, umożliwiającymi tworzenie nowatorskich jak na tamte czasy efektów specjalnych, ale również tymi hipotetycznymi. Nieistniejącymi jeszcze, jednak pokazującymi przyszłość zdominowaną przez komputery, sieci, wirtualne rzeczywistości. Trzynaste piętro może nie odniosło takiego sukcesu jak Matrix, ale to wciąż bardzo dobre kino. Intrygujące i zaskakujące.

Hannon Fuller (Armin Mueller-StahlTrzeci cud) zarządza korporacją szykującą przełomowy wynalazek: wirtualną wersję Los Angeles z 1937 roku, pełną wirtualnych osobników niezdających sobie nawet sprawy z tego, że nie są prawdziwymi ludźmi. Dla mężczyzny to projekt życia i możliwość przeniesienia się do miasta, które pamięta z dzieciństwa. Niestety, podczas fazy testów zostaje zamordowany. Głównym podejrzanym wydaje się być jego współpracownik, Douglas Hall (Craig BierkoLas Vegas Parano). Tej nocy miał się spotkać z szefem, jednak do spotkania nie doszło. Co więcej, nie brakuje dowodów wskazujących właśnie na Halla. Sęk w tym, że on zupełnie tego sobie nie przypomina…

Autorzy Trzynastego piętra przede wszystkim mieli bardzo dobry scenariusz, luźno wykorzystujący główne wątki z powieści Simulacron-3 Daniela Francisa Galouye’a. Tekst oferował wiele atrakcji, począwszy od scen rozgrywających się w Los Angeles sprzed lat, pełnym zabytkowych samochodów, nastrojowych knajp i strojów z epoki, po pełną zwrotów akcji fabułę, która miała zaskakiwać widza na każdym kroku. I zaskakuje do dziś. Hall rusza bowiem tropem wydarzeń z tragicznej nocy. Jedyny ślad, jaki ma, to pewien list, który Fuller miał mu zostawić w knajpie. Tej wirtualnej.

Uwagę w filmie Trzynaste piętro zwracają nastrojowe zdjęcia, wykonane częściowo w odcieniach sepii, a także bardzo ciekawe koncepty dotyczące wirtualnych światów i naszej przyszłości jako ludzkości. Koncepty te, pochodzące z książki napisanej jeszcze w latach sześćdziesiątych, okazują się zaskakująco aktualne. Wciąż żyją zresztą w filmach, nadal pasjonują fanów wirtualnej rzeczywistości.

Zobacz, jeśli:
– Lubisz zaskakujące thrillery
– Interesujesz się tematyką wirtualnej rzeczywistości

Odpuść sobie, jeśli:
– Nie lubisz fantastyki w kinie
– Nie cierpisz, gdy ktoś wodzi cię za nos

Michał Zacharzewski

Trzynaste piętro, The Thirteenth Floor, 1999, reż. Josef Rusnak, wyst. Craig Bierko, Gretchen Mol, Vincent D’Onofrio, Dennis Haysbert, Armin Mueller-Stahl, Steven Schub

Ocena: 8/10

Polub nas na Facebooku.
Spis naszych recenzji na serwisie Media Krytyk.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.