Spektakularny sukces Kilera – jednej z najpopularniejszych polskich komedii lat 90. – zaowocował powstaniem kontynuacji. I to kontynuacji nakręconej w sposób ekspresowy, bazującej na tym samym pomyśle i zrealizowanej z tymi samymi aktorami. Wyszło niewiele gorzej: Kiler-ów 2-óch to wciąż … Czytaj dalej Kiler-ów 2-óch
Pierwsza połowa lat 90. nie była zbyt dobra dla polskiego kina, które nie radziło sobie z przemianami gospodarczymi w kraju. Tylko nieliczne filmy przyciągnęły publiczność i pokazały niedowiarkom, że rodzime kino może konkurować z tym amerykańskim. Wśród nich Młode wilki … Czytaj dalej Młode wilki
To miała być najbardziej niegrzeczna komedia roku. Wyszła komedia najsłabsza i w efekcie legenda polskiego kina. Kac Wawa dziś uchodzi za synonim obrazu tak nieudolnego, że aż wstyd go oglądać. Bywa przytaczana jako dowód na to, że z naszym kinem … Czytaj dalej Kac Wawa
To jedna z najlepszych polskich komedii przełomu wieków, prawdziwy klasyk dla jednych, przereklamowany i idiotyczny chłam dla drugich. Chłopaki nie płaczą z pewnością nie dorasta poziomem Barei, chociażby z uwagi na oderwanie od rzeczywistości, ale też nie jest to tvn-owska … Czytaj dalej Chłopaki nie płaczą
Kinowa premiera Wiedźmina nie była do końca udana. Film cieszył się zainteresowaniem, ale zbierał fatalne recenzje. Krytykowano chaotycznie opowiedzianą historię, słabą charakteryzację, koszmarne efekty specjalne i słynne już gumowe stwory. Narzekano, że zniknęła gdzieś książkowa magia zaszyta w słowach Sapkowskiego. … Czytaj dalej Wiedźmin (serial)
To miały być nowe Chłopaki nie płaczą. Reżyser Michał Milowicz chciał nakręcić komedię sensacyjną o gangsterach-idiotach i w tym celu zgromadził przed kamerą drugi garnitur aktorów ze wspomnianego przeboju. Zadbał też o przyzwoity budżet, przyjemne dla oka plenery i dobrą … Czytaj dalej Futro z misia
Zwiastun jest mylący. Sugeruje bowiem, że Serce do walki to kolejna – po niedawnych Underdog i Fighter – „sportowa” produkcja rodem z naszego kraju. W jakimś stopniu tak jest, ale nie do końca. Po pierwsze, film Kacpra Anuszewskiego znacznie mocniej … Czytaj dalej Serce do walki
Fajny miał ten debiut reżyserski Olaf Lubaszenko. Czuć, że siedział nad tym projektem, że włożył w niego całe swoje serce. Ściągnął na plan Sztosu przyjaciół, zadbał o efektowne cameosy (Olaf Deriglasoff, Przemysław Saleta, Nikodem Stokarczak), a przede wszystkim sięgnął po klasykę … Czytaj dalej Sztos
O filmowym Wiedźminie napisano swego czasu wszystko. Wypominano mu kiepskie efekty specjalne i gumowe potwory, paskudne elfy i Malbork w roli Cintry, wreszcie ciężkawą reżyserię Michała Brodzkiego. Scenarzysta Michał Szczerbic wycofał swoje nazwisko z projektu, a Żebrowski i Zamachowski zostali … Czytaj dalej Wiedźmin
W Hollywood mówi się „jesteś tak dobry jak twój ostatni film”. W Polsce najwyraźniej nie, bo Na układy nie ma rady jakimś cudem powstało. Wyreżyserował je debiutant Christoph Rurka, zaś scenariusz napisał Piotr Czaja, autor skryptu do niesławnego Kac Wawa. … Czytaj dalej Na układy nie ma rady
Trzydzieści lat temu mieliśmy dość komunizmu i tęskniliśmy za zachodem – także w kinach. Od pewnego czasu sytuacja się odwróciła. Filmy, w których taka Warszawa wygląda jak zachodnia metropolia, wywołują drwiny, z kolei produkcje przywołujące klimat PRL cieszą się sporym … Czytaj dalej Sztos 2
Z dala od polityki 