M*A*S*H (serial)

Najpierw była książka Richarda Hookera. Potem film Roberta Altmana. W końcu serial – symbol amerykańskiej telewizji. Za oceanem M*A*S*H królował przez całe lata 70. Doczekał się 11 sezonów, 256 odcinków. Stał się produkcją kultową, pokoleniową, a jego finał przyciągnął przed ekrany rekordowe 106 milionów widzów. Do Polski dotarł spóźniony o dwie dekady, jednak i tak przypadł do gustu widzom. Szkoda, że dziś jest nieco zapomniany.

Akcja toczy się w amerykańskim szpitalu polowym w czasie wojny koreańskiej (1950-53), a jego bohaterami są lekarze, min. główny chirurg „Sokole oko” (Alan Alda) i jego najlepszy kumpel Tapper (Wayne Rogers), pielęgniarka Hot Lips (Loretta Swit) czy kapelan, ojciec Mulcahy (William Christopher). Ludzie ci z jednej strony starają się wykonywać swoje obowiązki, z drugiej zaś robią wszystko, by nie zwariować. A to właśnie jest źródłem charakterystycznego dla serii, sarkastycznego bądź czarnego humoru, często również sytuacyjnego.

W rzeczywistości pierwsze sezony M*A*S*H były komentarzem do toczącej się wciąż wojny wietnamskiej. W telewizji nie wypadało jej krytykować, więc na tapetę wzięto konflikt w Korei. Jednoznacznie antywojenny charakter produkcji sprawił, że z czasem serial przestał być postrzegany jako stricte komediowy. Dotykał poważniejszych kwestii, choćby kwestii bohaterstwa, ciężaru odpowiedzialności lekarzy za zdrowie pacjentów czy skutków, jakie pociągała za sobą wojna.

Powstało wiele prac dotyczących wpływu M*A*S*H na amerykańskie społeczeństwo, a zwłaszcza na antywojenne nastroje w kraju. Drugie tyle prac dotyczy samego serialu, zmian obsadowych, historii zapożyczonych przez scenarzystów z życia weteranów. Utwór „Suicide is Painless” pozostaje jednym z najpopularniejszych utworów w historii amerykańskiej telewizji. Powstał na potrzeby filmu, jednak został też wykorzystany w czołówce serialu. Tekst do niego napisał czternastoletni syn Roberta Altmana. Do dziś zarobił na tym grubo ponad milion dolarów, podczas gdy gaża jego ojca – reżysera oryginalnego filmu – wyniosła siedem tysięcy dolarów.

M*A*S*H to symbol Ameryki lat 70. Trochę szkoda, że dziś – pół wieku później – powoli staje się tytułem nieznanym (zresztą nie ma go aktualnie w ofercie żadnego ze streamingowych gigantów). Tymczasem wciąż jest aktualny. Wciąż bawi, wciąż niepokoi, wciąż daje do myślenia. Prawdziwy klasyk. A życie? A życie płynie dalej…

Zobacz, jeśli:
– Interesujesz się historią telewizji
– Pamiętasz ten serial jak przez mgłę z lat młodości

Odpuść sobie, jeśli:
– Nie lubisz lekarzy
– Nie lubisz wojny
– Nie lubisz seriali, które ciągną się bez końca (256 odcinków!)

Michał Zacharzewski

M*A*S*H, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, wyst. Alan Alda, Loretta Swit, Jamie Farr, William Christopher, Harry Morgan, Gary Burghoff, Mike Farrell, David Ogden Stiers, Larry Linville, Wayne Rogers, McLean Stevenson, Kellye Nakahara, G.W. Bailey, Allan Arbus, Edward Winter, Marcia Strassman, Frank Slaten, Keye Luke, Robert Hogan, Mako, Pat Morita, Rita Wilson, Teri Garr, Ron Howard, Leslie Nielsen, Blythe Danner, Barry Corbin, Patrick Swayze, James Cromwell, Brian Dennehy, Joe Pantoliano, Laurence Fishburne, Xander Berkele

Ocena: 8/10

Polub nas na Facebooku i Twitterze.
Polub nas w serwisie Media Krytyk.
Sprawdź dostępność na platformach filmowych i VOD.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.