Piękność dnia

Francuzi pięknością nocy nazywają prostytutki. Przewrotny Joseph Kessel, francuski pisarz i dziennikarz, swoją głośną powieść z 1928 roku, opowiadającą o kobiecie z dobrego domu, która rzeczony zawód wykonywała wczesnym popołudniem, zatytułował Piękność dnia. To właśnie po nią sięgnął Luis Buñuel. Zdobył za jej sprawą weneckie Złote Lwy i zapewnił sobie trwałe miejsce w historii kina. Tak, tak, ten film regularnie pojawia się w zestawieniach najlepszych filmów XX wieku!

Séverine Serizy (Catherine Deneuve) niby jest szczęśliwa w małżeństwie, jednak unika intymności ze swoim mężem, szarmanckim doktorem Serizy (Jean Sorel). Za to często śni na jawie, marząc o perwersyjnym seksie, męskiej dominacji, sadomasochizmie. Nikomu się jednak z owych marzeń nie zwierza. Nawet małżonkowi. Jest osobą skrytą, dobrze wychowaną, stara się uchodzić za klasyczną przedstawicielkę wyższej klasy średniej. Innymi słowy dba o pozory.

Pewnego dnia znajomy wspomina jej, że bywa w eleganckim domu publicznym. Od tej pory Séverine nie potrafi myśleć o niczym innym. W końcu wybiera się pod wskazany adres. Prowadzącej przybytek Madame Anaïs (Geneviève Page) stawia jeden warunek – jest gotowa pracować wyłącznie za dnia, kiedy jej mąż jest w pracy. Wkrótce zyskuje przydomek Piękność dnia i zaczyna przyjmować pierwszych klientów…

Buñuel wywołał tym filmem skandal. Oczywiście wcale nie dlatego, że przeniósł jego akcję w czasy współczesne i kazał Deneuve obnażyć się na ekranie. Kontrowersje budziła treść obrazu, zderzenie purytańskiej, drobnomieszczańskiej hipokryzji ze skrywanymi w podświadomości żądzami. Także głoszona przez reżysera potrzeba wolności. Słynny surrealista sięgnął jednak po poetykę jawy i snu, pozostawiając widza w niepewności co do prawdziwych losów bohaterki. Stąd każdy widz zobaczy w Piękności dnia to, co będzie chciał zobaczyć…

Zobacz, jeśli:
– Lubisz klasykę kina
– Ciekawią cię perwersje z lat 60.

Odpuść sobie, jeśli:
– Erotyczne prowokacje zupełnie cię nie kręcą
– Masz nadzieję na dużo gorących i bardzo pikantnych scen

Michał Zacharzewski

Piękność dnia, Belle de jour, 1967, reż. Luis Buñuel, wyst. Catherine Deneuve, Jean Sorel, Michel Piccoli, Geneviève Page, Pierre Clémenti, Françoise Fabian, Macha Méril, Muni, Maria Latour

Ocena: 7,5/10

Polub nas na Facebooku i Twitterze.
Polub nas w serwisie Media Krytyk.
Sprawdź dostępność na platformach filmowych i VOD.

Jedna uwaga do wpisu “Piękność dnia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.