Gadające głowy

Pomysł może i banalny. Efekt – znakomity. Gadające głowy to nakręcony w 1979 roku krótkometrażowy film dokumentalny autorstwa Krzysztofa Kieślowskiego. Składa się z niespełna pięćdziesięciu króciutkich wywiadów, w których reżyser pyta swoich rozmówców, kim są i co jest dla nich najważniejsze, a także – czego pragną. Uporządkowane według roczników, od niemowlaka po stuletnią staruszkę, dają pewien obraz ówczesnej rzeczywistości.

W tym filmie jest właściwie wszystko. Od humoru po zadumę po niesamowity klimat rodem z PRL. Trudno przecież nie śmiać się z odpowiedzi dzieci, które na swój dziecięcy sposób próbują zmierzyć się z zadanymi pytaniami, a także nie uśmiechnąć się widząc staruszkę, która nie bardzo słyszy, o co pyta ją reżyser. Nie sposób również nie zwrócić uwagi na zupełnie inny sposób mówienia ówczesnych ludzi – niektórzy pozostają pod wpływem socrealistycznej nowomowy, inni posługują się odchodzącą w przeszłość gwarą czy jeszcze przedwojenną melodią języka.

To bardzo różni ludzie. Obok uczniów szkół podstawowych i średnich pojawiają się przecież profesorowie, duchowni, literaci, inżynierowie, artyści, robotnicy, ojcowie i matki, osoby dopiero rozpoczynające swoją karierę zawodową, jak i ją kończące. Niektórzy zaskakują swoją szczerością, inni ciepłem czy poczuciem humoru, są też tacy, którzy traktują pytania bardzo dosłownie i próbują udzielić zaskakująco poważnej odpowiedzi. Mówią, jak dziś nikt już nie mówi. Cała ta wyliczanka pokazuje zaś, że pragnienia ludzi właściwie niewiele się zmieniły. Pragniemy wciąż tego samego, pokoju, szczęścia, zdrowia, pracy, także wolności, wzajemnego szacunku…

Film Gadające głowy został nagrodzony na festiwalu w Oberhausen, a po 1989 doczekał się co najmniej trzech „kontynuacji”. Zainspirował też zespół Myslovitz do nagrania piosenki Gadające głowy 80-06. Nawet dziś – blisko 40 lat po premierze – robi wrażenie. Pokazuje bowiem, jak bardzo się zmieniliśmy, zupełnie się nie zmieniając. Spokojnie też mógłby stać się źródłem wielu zabawnych powiedzonek i bon-motów. Gdyby tylko był bardziej znany…

Zobacz, jeśli:
– Masz kwadrans
– Lubisz dokumenty

Odpuść sobie, jeśli:
– Liczysz, że dowiesz się, jak żyć
– Nie przepadasz za nadmiernym filozofowaniem

Michał Zacharzewski

Gadające głowy, 1980, reż. Krzysztof Kieślowski

Ocena: 9/10

Polub nas na Facebooku!

Reklamy

Jedna uwaga do wpisu “Gadające głowy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.