Opowieści niezwykłe (serial)

Spośród wszystkich gatunków filmowych i literackich horror można nazwać najmniej polskim. Nie mamy wielkich twórców tego gatunku, nie kręcimy wybitnych dzieł grozy i nie umiemy straszyć. Dlatego właśnie Opowieści niezwykłe są zjawiskiem tak niezwykłym w historii naszego kina. Pięć historyjek nakręconych pół wieku temu na podstawie opowiadań zapomnianych dziś polskich twórców, Henryka Rzewuskiego, Józefa Korzeniowskiego, Ludwika Niemojowskiego i Stefana Grabińskiego, czaruje klimatem uroczych ramotek, dziś raczej zabawnych, lecz mających niepokojącą atmosferę.

Wszystkie historyjki łączy postać PRL-owskiego literata, inteligenta pod krawatem, który w wieczorną godzinę nawiedzany jest przez niezwykłych gości. Każdy z nich zaspokaja jego ciekawość świata opowieścią z dreszczykiem, stanowiącą treść odcinka. Nadaje też niezapomniany klimat. Otwierający zestawienie „Szach i mat” opowiada o szachowym mistrzu Bartolomeo, który otrzymuje od tajemniczego Anglika ofertę gry za pomocą tajemniczego, przypominającego komputer urządzenia. Nie wie jeszcze, że będzie to dla niego więzienie.

„Ślepy tor” z kolei to historia pasażerów pociągu, którzy trafiają na tytułowy tor, uboczną, wzgardzoną odrośl szyn, samotne odgałęzienie bez wyjścia i wylotu. Wagony, które się tam dostają, czeka z reguły jeden jedyny ostateczny los. W „Ja gorę!” szlachcic Pogorzelski wprowadza się do zamczyska, w którym słychać głos jego dawnego właściciela, smażącego się w ogniach piekielnych, zaś w „Mistrzu tańca” tajemniczy przechodzeń zabiera Józefa na spacer po nocnej Warszawie, znacząc drogę śmiercią. Wieńczące serię „Pożarowisko” to opowieść o przeklętym miejscu i człowieku, który postanowił rzucić mu wyzwanie.

Historyjki są ciekawe, nieraz zaskakujące, dalekie od sztampy, która zalewa kina. W dodatku na ekranie pojawiają się wielkie gwiazdy starego kina, od Andrzeja Łapickiego przez Bronisława Pawlika, a na Jerzym Turku skończywszy. Nic dziwnego, że ogląda się ich niezwykle przyjemnie. To, jak mówią, jak się zachowują, jak grają, przypomina o czasach, które należą już do przeszłości. Czasach dżentelmenów i dam, ludzi, którzy potrafili pięknie mówić. Chociażby dla nich warto rzucić okiem na ten cykl.

Michał Zacharzewski

Opowieści niezwykłe, reż. Andrzej Zakrzewski, Jerzy Gruza, Ryszard Ber, Janusz Majewski, wyst. Andrzej Łapicki, Jan Kreczmar, Mieczysław Czechowicz, Jan Koecher, Ryszard Pietruski, Jerzy Turek, Władysław Hańcza, Bronisław Pawlik, Wiesław Michnikowski, Alina Janowska, Zofia Merle

Ocena: 7/10

Polub nas na Facebooku!

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s