Francuska suita

Druga wojna światowa z pewnością była straszliwym doświadczeniem, lecz nie zapominajmy, że wielu ludzi usiłowało podczas niej normalnie żyć. Nie wszyscy przecież szli do wojska. Nie wszyscy trafili do obozów czy gett. Miliony ludzi w całej Europie dalej mieszkało tam, gdzie wcześniej, i robiło też to samo. Czasem pomagało ruchowi oporu, kiedy indziej współpracowało z najeźdźcami. Zakładano rodziny, rodziły się dzieci, rosły i upadały biznesy.

Przed wojną Lucille Angellier wyszła za mąż za dobrze usytuowanego włościanina i zamieszkała u niego na wsi. Z teściową dogadywała się przyzwoicie i w sumie na nic nie mogła narzekać. Niestety, Francja wypowiedziała Niemcom wojnę i wznowiła pobór. Mąż Lucille poszedł do wojska. Niektórym wydawało się jeszcze, że nic złego się nie wydarzy, że ludzie będą żyć jak dawniej. Wkrótce na niebie pojawiły się samoloty Luftwaffe i rozpoczęły się bombardowania. Wreszcie w miasteczku pojawili się Niemcy. Jeden z nich został zakwaterowany w domu Lucille.

Z jednej strony jesteśmy świadkami rodzącego się uczucia pomiędzy bohaterką a jej lokatorem. Saul Dibb niezwykle subtelnie pokazuje zakazane uczucie, przedstawiając je jako związek dwóch natchnionych, zakochanych w muzyce osób. Z drugiej mamy jej teściową, która widzi, co się święci. Nie przyjmuje do wiadomości, że jej syn jest w niewoli i być może nie żyje. Nienawidzi Niemców, a jednocześnie musi z nimi żyć pod jednym dachem. Film pokazuje również okrutne realia tamtych czasów, polowania na Żydów, rozstrzelania, podziały społeczne, obowiązki, które trzeba wykonywać. Nawet jeśli się z nimi człowiek nie zgadza.

Francuska suita to oczywiście romansidło, ale ładnie sfilmowane, odpowiednio dramatyczne i niosące ze sobą sporo dodatkowych treści. Być może dlatego, że powstało na podstawie powieści osoby, która wojnę widziała na własne oczy. Irène Némirovsky z racji swojego żydowskiego pochodzenia trafiła do Oświęcimia, gdzie zmarła. Zaplanowana na pięć tomów Francuska suita nigdy nie została ukończona.

Wojciech Kąkol

Francuska suita, Suite Francaise, reż. Saul Dibb, wyst. Michelle Williams, Kristin Scott Thomas, Matthias Schoenaerts, Harriet Walter

Ocena: 7/10

Polub nas na Facebooku!

Reklamy

2 uwagi do wpisu “Francuska suita

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.