Wideodrom

Typowy Cronenberg, chciałoby się powiedzieć. A więc dziwaczny, niepokojący obraz z pogranicza surrealistycznego dramatu społecznego i body horroru. Także przerysowany obraz ówczesnej, brutalnej telewizji, która od 1983 roku stała się przecież jeszcze brutalniejsza. Świat niby się nie zawalił, ale Wideodrom pozostał aktualny. Całkiem skutecznie skłania do zastanowienia się nad kondycją współczesnej rozrywki.

Max Renn (James WoodsZbyt wielcy, by upaść) jest szefem lokalnej stacji telewizyjnej z Toronto, specjalizującej się w brutalnych widowiskach tylko dla widzów dorosłych. Najwięcej problemów ma z – jak to się dziś mówi – contentem. Na rynku brakuje nowych, innowacyjnych programów, tymczasem publiczność jest już znudzona klasycznymi produkcjami. Dlatego właśnie uwagę Maksa przyciąga tajemniczy Wideodrom, który jego technik znajduje na jednym z pirackich kanałów nadawanych z Malezji. Show podoba się też jego nowej dziewczynie, DJ-ce radiowej Nicki (Debbie Harry z zespołu Blondie). Ma spory potencjał.

Bohater za pośrednictwem zaprzyjaźnionej producentki miękkiej pornografii próbuje skontaktować się z producentami Wideodromu. Dowiaduje się, że w rzeczywistości show nagrywane jest w pobliskim Pittsburghu, a jego uczestnicy poddawani są wyrafinowanym torturom. W dodatku program stanowi emanację nowego, tajemniczego ruchu społeczno-politycznego. Podążając tym tropem, Max popada w coraz większy obłęd. A może po prostu ponosi konsekwencje oglądania hipnotyzujących treści?

Wideodrom to niepokojąca, po cronenbergowsku dziwaczna historia. Na tyle odjechana, że zachwycił się nią Andy Warhol. To również popis umiejętności charakteryzatorów, którzy wykreowali na ekranie kilka naprawdę mocnych scen. Największą zalety filmu jest jednak sugestywna atmosfera oraz wielość ścieżek interpretacyjnych. Kto wie, może to wcale nie horror, a satyra społeczna? Ostrzeżenie przed konsumpcjonizmem? Albo przed rosnącą rolą technologii w życiu codziennym? Wideodrom dla każdego jest czymś ciut innym, a to znamionuje wyjątkowe produkcje.

Zobacz, jeśli:
– Lubisz kino Cronenberga
– Pamiętasz erę VHS

Odpuść sobie, jeśli:
– Nie lubisz body horrorów

Michał Zacharzewski

Wideodrom, Videodrome, 1983, reż. David Cronenberg, wyst. James Woods, Sonja Smits, Julie Khaner, Debbie Harry, Lynne Gorman, Leslie Carlson, Franciszka Hedland

Ocena: 7/10

Polub nas na Facebooku.
Spis naszych recenzji na serwisie Media Krytyk.
Sprawdź dostępność na platformach filmowych i VOD.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.