Charaktery i anegdoty

Dziś mamy internet. Kiedyś internetu nie było, nie było też plotkarskich czasopism i telewizji śniadaniowych, w których każde słowo nawet niezbyt znanego celebryty rozbierane jest na części pierwszej i poddawane dokładnej analizie. Na szczęście istnieli ludzie tacy jak Sébastien-Roch Nicolas Chamfort, którzy pracowicie zapisywali występki swoich znajomych z wyższych sfer, ich zabawne teksty, dziwaczne zachowania, absurdalne pomysły. Jednym słowem wszystko, co mogło człowieka rozśmieszyć.

„Ty ziewasz, mówiła żona do męża. — Moje dziecko, odparł, mąż i żona to jedno; a ja, kiedy jestem sam, nudzę się”.

Charaktery i anegdoty to licząca nieco ponad sto stron książeczka pełna tego typu anegdotek, a także krótkich aforyzmów i żarcików. Te najdłuższe mają może pół strony, przeciętnie kończą się po kilku zdaniach. I powiedzmy sobie szczerze – są bardzo retro. Nie mają wiele wspólnego ze współczesnym, dosadnym humorem, raczej stawiają na subtelności i aluzje. To teksty, które rzuciłaby prababcia bawiąca się przed wojną w dobrym towarzystwie (niekoniecznie Piłsudskiego, gdyż ten, jak wiadomo, prosty chłop był i nie bał się wulgaryzmów).

„Pani de Montmorin mówiła do syna: — Wychodzisz w świat, mogę ci dać tylko jedną radę: abyś kochał się we wszystkich kobietach”.

Co ciekawe, parę anegdotek związanych jest z Polską, kilka innych dworuje sobie ze spraw religijnych, narodowościowych czy stricte politycznych. Wiele tekstów ma ciężar historyczny i zapewne pochodzi z przekazów, opiewa bowiem minionych królów czy innych wpływowych ludzi. Autor nie oszczędza nikogo. Jak dworuje, to ze wszystkich. Potrafi ośmieszyć arystokratów bądź wręcz przeciwnie, zwrócić uwagę na ich zręczny język czy inteligencję. Bywa cyniczny, ale celnie dobrane cytaty pokazują dworskie realia i świat ludzi mniej lub bardziej wpływowych.

„Pytano dziecka: „Czy Bóg-ojciec jest Bogiem? — Tak. — Czy Syn Boży jest Bogiem? — Jeszcze nie, o ile wiem; ale po śmierci ojca to go nie minie”

Anegdotki przetłumaczył i spiął słowem wstępu niestety coraz bardziej zapomniany Tadeusz Boy-Żeleński. I pewnie w jego czasach Charaktery i anegdoty miały swoich odbiorców. Dziś pozostają rzeczą niszową, bo nie wierzę, by żyło w tym kraju dość tak szalonych ludzi jak ja, by takie cuda czytać. To rzecz tylko dla koneserów.

Joel

Charaktery i anegdoty
Tytuł oryginału: Caracteres et anecdotes
Autor: Sébastien-Roch Nicolas Chamfort
Tłumacz: Tadeusz Boy-Żeleński
Wydawnictwo: Wolne Lektury

Polub nas na Facebooku.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.