Należę do ludzi otwartych na nowe gatunki i kultury, lubię słuchać rzeczy nieznanych, odkrywać artystów, o których krewni i znajomi nie słyszeli. Dlatego kiedy zaprzyjaźniony Indus polecił mi muzykę pendżabską, z radością się na nią rzuciłem. Przesłuchania płyty Gore Rang Da Fan nie żałuję. To ciekawa kompilacja, efekt współpracy Jazzy Bains i Satwinder Bitti.

No dobrze, nie tylko ich. Swoje dorzucają na tym krążku Inderjit Nikku, Parminder Sandhu, Sabarkoti i Sukhi Laali. W Polsce nie są znani, ale w Pendżabie uchodzą za gwiazdy i gwiazdeczki. Na krążku pochodzącym z pierwszej dekady XXI wieku grają mieszankę folku z popem. Muzykę energiczną, pozytywną, przystępną, do tego melodyjną i po indyjski taneczną.

Już otwierające album Honge Taakre Kharhke cieszy orientalnym rytmem i charakterystycznym wokalem. Prosty, wybijany na bębenkach rytm z oszczędnym dodatkiem innych instrumentów upodabnia tę kompozycję do zachodniego funky, tyle że z wyraźnym, indyjskim klimatem. Tytułowe Gore Rang Da Fan to jeden z największych przebojów z tej płyty, utwór radosny i pozytywny. Śpiewająca go Satwinder Bitti grała kiedyś zawodowo w hokeja, potem zajęła się muzyką i nawet była ekspertem w jednym z popularnych telewizyjnych programów muzycznych.

Haye Ni Rangiliye jest utworem nowocześniejszym, z elektronicznymi wstawkami, świetnie wypada też Kaun Hai Bhai Kaun Hai z bardzo charakterystycznym wokalem nieżyjącej już Parminder Sandhu i zapadającym w ucho refrenem. Do gustu przypadł mi też Wang Da Kharhak, choć tak naprawdę wszystkie kompozycje są ciekawe i – dla Europejczyka – oryginalne. I choćby dlatego warto dać im szansę.

Joel

Gore Rang Da Fan, Jazzy Bains, Satwinder Bitti

Polub nas na Facebooku, TikToku, BlueSky i Instagramie.
Polub nas w serwisie Media Krytyk.