Nie ma głupich to druga powieść z detektywem Samim Kierce’em. W pierwszej – Już mnie nie oszukasz – pozostawał on na drugim planie i tylko komplikował bohaterce życie. Teraz jest już najważniejszy i na nową sprawę wreszcie z jego perspektywy. Historia tylko na tym zyskuje!

A skoro już o historii mowa: owa nowa sprawa ma swoje korzenie w przeszłości. Kiedy Sami był jeszcze młody, zaraz po ukończeniu college’u wyjechał z przyjaciółmi na wakacje do Hiszpanii. Tam poznał atrakcyjną dziewczynę i zakochał się w niej po uszy. Pewnego wieczora mocno imprezował i obudził się tuż obok niej jej zwłok… Był cały zakrwawiony, w ręce trzymał nóż. Nigdy nie został oskarżony o morderstwo, ale wyrzuty sumienia wciąż go dręczyły.

Ponad dwadzieścia lat później Sami jest już wspomnianym detektywem i dorabia, wykładając na jednej z amerykańskich uczelni. Pewnego dnia zauważa na sali znajomą twarz. Dziewczynę, w której zakochał się dwie dekady temu. Tę samą, którą prawdopodobnie zabił. Ale czy rzeczywiście? Wiadomo, u Cobena nic nie jest takie, jakim wydaje się na pierwszy rzut oka. Skoro dziewczyna żyje, to znaczy, że nie zginęła. A skoro nie zginęła, to co takiego się wydarzyło?

Wyjaśnienie okazuje się w sumie dość banalne, ale jak się to czyta! Nie ma głupich to trzymający w napięciu thriller, jeden z tych, od których niełatwo się oderwać. Ja sam zmagałem się z nim zwiedzając Turyn – i wykorzystywałem każdą okazję, by choć na pięć minut przysiąść i dowiedzieć się, jak rozwija się fabuła. Typowe dla Cobena zbiegi okoliczności i nieprawdopodobieństwa aż tak bardzo nie przeszkadzają. Historia wciąga, a zwroty akcji rzeczywiście zaskakują. Czego chcieć więcej?

Joel

Nie ma głupich
Tytuł oryginału: Nobody’s Fool
Autor: Harlan Coben
Wydawnictwo Albatros

Polub nas na Facebooku, TikToku, BlueSky i Instagramie.
Polub nas w serwisie Media Krytyk.