Podwójne ubezpieczenie

Nakręcony w 1944 film noir Podwójne ubezpieczenie powstał na podstawie głośnego opowiadania klasyka amerykańskiego kryminału, Jamesa M. Caina. Scenariusz napisał Raymond Chandler, inny amerykański klasyk kryminału, zaś całość wyreżyserował Billy Wilder, również klasyk kryminału, ale tego filmowego. Taka ekipa nie mogła się mylić. Nawet dziś, siedemdziesiąt lat po premierze, Podwójne ubezpieczenie wciąga i trzyma w napięciu.

Ciężko ranny agent ubezpieczeniowy Walter Neff wraca do swojego biura, siada za antycznym dyktafonem i zaczyna nagrywać swoją spowiedź. Kilka miesięcy wcześniej pojechał do domu bogatego przemysłowca, by przedłużyć ubezpieczenie jego samochodu. Nie zastał go, za to zastał jego żonę, która chciała w tajemnicy przed mężem wykupić mu ubezpieczenie na życie. Walter od razu wiedział, co jest grane. Odmówił.

Jednak Phyllis zafascynowała go. Nie potrafił o niej zapomnieć. Dlatego odwiedził ją ponownie i zaproponował pomoc w zamordowaniu męża i upozorowaniu jego wypadku. W końcu od lat pracował w branży ubezpieczeniowej. Wiedział, co w przypadku śledztwa będzie sprawdzane i jak sprawę rozegrać, by tytułowe podwójne ubezpieczenie zostało wypłacone. Tylko jedno to wiedzieć, a drugie wdrożyć i zadbać, by wszystkim uszło to na sucho.

Film bazuje na autentycznych wydarzeniach, choć nieco zmienionych na potrzeby filmu. W oryginale morderca został złapany i skończył na krześle elektrycznym w więzieniu Sing Sing, a zdjęcie z jego egzekucji obiegło ówczesną prasę. Podwójne ubezpieczenie kończy się inaczej, w dodatku potrafi zaskoczyć. Jego atutem jest też klimat noir, czyli mroczne, świetnie skadrowane zdjęcia, wyeksponowany punkt widzenia przestępcy, wreszcie klasyczna femme fatale.

Podwójne ubezpieczenie zdobyło siedem nominacji do Oscara, jednak nie zdobyło żadnej nagrody. Wytrzymało jednak próbę czasu o wiele lepiej od konkurencji. W końcu Idąc moją drogą z Bingiem Crosbym czy Gasnący płomień George’a Cukora mimo niewątpliwej klasy są dziś filmami nieco zapomnianymi, tymczasem historię Waltera i Phyllis ludzie oglądają do dziś.

Zobacz, jeśli:
– Lubisz kino noir
– Cenisz Chandlera, Caina czy Wildera

Odpuść sobie, jeśli:
– Spodziewasz się wartkiej akcji
– Lubisz nie wiedzieć, kto zabił. Tu od początku to wiadomo

Michał Zacharzewski

Podwójne ubezpieczenie, Double Indemnity, 1944, reż. Billy Wilder, wyst. Fred MacMurray, Barbara Stanwyck, Edward G. Robinson, Porter Hall

Ocena: 8/10

Polub nas na Facebooku!

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.