Zły śmiech to niezbyt dobry slasher z połowy lat 80. Niewiele różni się od innych produkcji tego gatunku, jeśli nie liczyć tego, że jest samoświadomy – twórcy raz po raz mrugają do widza okiem, starając się mu przypomnieć, że ogląda … Czytaj dalej Zły śmiech
Twórcy serii horrorów Piątek trzynastego od pewnego czasu poszukiwali dla niej nowej formuły. Zrobili już film o Jasonie-zombie i o Jasonie-demonie, nakręcili jego wizytę w mieście i walkę z telekinetyczką. Teraz wpadło im do głowy, by wystrzelić gościa w kosmos. … Czytaj dalej Jason X
Piątek trzynastego 9: Jason idzie do piekła to dziewiąty odcinek serii slasherów. Od pewnego czasu jej twórcy usiłowali znaleźć dla niej nową formułę. Przygotowali więc film bez głównego mordercy, Jasona Voorheesa, a także taki, w którym Jason został zombiakiem. Był … Czytaj dalej Piątek trzynastego 9: Jason idzie do piekła
Szkolna jatka to zakręcona komedia dla nastolatków, slasher z motywem podróży w czasie, a do pewnego stopnia również niewinne romansidło. To film, który należy oglądać w skupieniu, inaczej zgubi się znaczną część tropów, nawiązań, odniesień i żartów. Riley Jones (Shanley … Czytaj dalej Szkolna jatka
W filmie Piątek trzynastego 8: Jason zdobywa Manhattan opuszcza wreszcie szuwary i krzaczory otaczające jezioro Crystal Lake i zapuszcza się w uliczki Manhattanu. Najwyraźniej już sami twórcy serii Piątek trzynastego uznali, że coś trzeba zmienić. Że nie można kręcić ósmego … Czytaj dalej Piątek trzynastego 8: Jason zdobywa Manhattan
Zabawa w pochowanego nieoczekiwanie okazała się sporym przebojem. Komediowy slasher opowiadający o kobiecie, która tuż po ślubie zostaje wciągnięta przez swoją nową rodzinę w chorą grę i musi walczyć o życie, bardzo się widzom spodobała. Część druga musiała powstać. I … Czytaj dalej Zabawa w pochowanego 2
Nowy koszmar Wesa Cravena to siódma część Koszmaru z ulicy Wiązów i zarazem powrót do serii jej ojca, Wesa Cravena. Na kilka lat przed Krzykiem reżyser ten nakręcił efektowny metahorror, w którym bawi się stworzonymi przez siebie schematami i jednocześnie … Czytaj dalej Nowy koszmar Wesa Cravena
W poprzedniej części serii Piątek trzynastego główny antagonista, Jason Voorhees, zmartwychwstał. Na skutek uderzenia pioruna powstał z grobu i jako nieśmiertelny morderca znów zaczął zabijać. Ostatecznie nie zginął, lecz został uwięziony w toni jeziora. Od tego czasu minęło siedem lat. … Czytaj dalej Piątek trzynastego 7: Nowa krew
Oni cię zabiją nie zostało odpowiednio rozreklamowane i w rezultacie nie podbiło kin. A przecież to bardzo zgrabna popkulturowa papka, połączenie Johna Wicka z Zabawą w pochowanego i jeszcze Dzieckiem Rosemary na dokładkę. Może i jest to głupie, ale dobrze … Czytaj dalej Oni cię zabiją
W piątej części serii Piątek trzynastego zabrakło Jasona. Jego miejsce zajął wstrętny podszywasz i choć technicznie nie robiło to widzom większej różnicy (gość w masce nadal zabijał), to jednak fani byli niezadowoleni. Domagali się powrotu swojego ulubionego seryjnego mordercy na … Czytaj dalej Piątek trzynastego 6: Jason żyje
Pecha ma ten cały Jason Voorhees. W pierwszej części nie wystąpił i zadebiutował w drugiej, a dopiero w trzeciej dostał maskę. W czwartej go zabili i dlatego w Piątek trzynastego 5: Nowy początek Jasona nie ma. Jest ktoś, kto się … Czytaj dalej Piątek trzynastego 5: Nowy początek
Piąta część Krzyku miała dać serii nowego kopa, w efekcie wprowadziła nowe bohaterki, zaś stare zepchnęła w cień. Szósta część Krzyku kontynuowała ów trend, przenosząc akcję do Nowego Jorku. Krzyk 7 stanowi przyznanie się do błędu. Historia wraca bowiem do … Czytaj dalej Krzyk 7
W pierwszym filmie z cyklu Piątek trzynastego niesławny Jason Voorhees właściwie się nie pojawiał. Zadebiutował w części drugiej, ale dopiero w trzeciej założył swoją słynną maskę. W czwartej miał zginąć, stąd tytuł Piątek trzynastego 4: Ostatni rozdział. O tym, że … Czytaj dalej Piątek trzynastego 4: Ostatni rozdział
Koszmar z ulicy Wiązów 5: Dziecko snów kontynuuje opowieść o seryjnym mordercy czającym się na młodych ludzi w ich snach. Tym razem twórcy wpadli na pomysł, by Freddy wrócił do życia za sprawą swojej nieżyjącej matki. Większego sensu to nie … Czytaj dalej Koszmar z ulicy Wiązów 5: Dziecko snów
Trzecia część serii slasherów Piątek trzynastego jest dla cyklu ważna. To właśnie w niej seryjny morderca Jason Voorhees po raz pierwszy zakłada maskę hokejową. W pierwszej części w ogóle go przecież nie było, w drugiej chodził w jakimś worku na … Czytaj dalej Piątek trzynastego 3
Zaledwie rok po trzecim koszmarze do kin trafił czwarty. Koszmar z ulicy Wiązów 4: Władca snów kontynuuje losy niektórych z bohaterów poprzedniej części. Tych biednych nieszczęśników, którzy myśleli, że zabili Freddy’ego. Ale Freddy’ego nie da się zabić, bo w Hollywood … Czytaj dalej Koszmar z ulicy Wiązów 4: Władca snów
Pierwszy Piątek trzynastego był o tyle nietypowy, że mordercą nie był związany z serią Jason Voorhees. Owszem, pojawiał się, ale tylko na moment. W części drugiej odgrywa on już istotną rolę, choć nie ma jeszcze słynnej hokejowej maski. Na nią … Czytaj dalej Piątek trzynastego 2
Piątek trzynastego z 1980 roku to pierwsza odsłona kultowej serii horrorów. Jednej z najdłuższych w historii kina. Do jej powstania przyczynił się sukces filmu Halloween, który zachęcił reżysera do opowiedzenia podobnej historii. Sean S. Cunningham nie spodziewał się, że nakręci … Czytaj dalej Piątek trzynastego
13 dni do wakacji to typowy dla swojego gatunku slasher z niezbyt szybką akcją i ciekawym, choć ostatecznie zepsutym zakończeniem. Spośród dziesiątków podobnych produkcji wyróżnia się tym, że powstał nad Wisłą i bohaterowie mówią po polsku. Nastoletni chłopak znajduje w … Czytaj dalej 13 dni do wakacji
In a Violent Nature to naprawdę udany horror. Opowiada prościutką historię za pomocą nieskomplikowanych środków. Celuje w długie, często statyczne ujęcia i unika jump-scare’ów. A jednak trzyma w napięciu i fascynuje. A przede wszystkim skutecznie buduje klimat. Nie tylko moim … Czytaj dalej In a Violent Nature
Koszmar minionego lata to powrót cenionej serii slasherów po blisko dwóch dekadach ciszy. Jej twórcy zapewniają pełen fanserwis (włącznie z powrotem pary głównych aktorów), jednak trudno nazwać obraz udanym. To przeciętna produkcja, która niewiele wnosi do znanego widzom świata, za … Czytaj dalej Koszmar minionego lata (2025)
MaXXXine domyka trylogię X w reżyserii Ti Westa i po raz kolejny miesza slow burn slasher z opowieścią o dążeniu do sławy. Robi to w sposób efektowny i klimatyczny, choć znów widzowie przyzwyczajeni do szalonego tempa i jump scare’ów będą … Czytaj dalej MaXXXine
X, pierwsza odsłona trylogii pod tym samym tytułem, cieszy się opinią slashera kultowego, ale i niszowego. Wielu widzom film kompletne się nie podoba, widzą w nim nudnawą arthousową bajeczkę z kilkoma mocniejszymi scenami. Ale równie dużo osób jest X zachwyconych … Czytaj dalej X (2022)
Pierwsza część Uśpionego obozu długo wydawała się marną, półamatorską produkcją, by zafundować widzom zjawiskowy finał. Część druga zamieniła się w sztampową historyjkę o młodej dziewczynie, Angeli Baker, która jako opiekunka na obozie dla nastolatków mordowała wszystkich tych, którzy niegrzecznie się … Czytaj dalej Uśpiony obóz 3: Nastoletnie odpady
To jedna z najsłabszych odsłon Halloween. Niby w obsadzie pojawia się Paul Rudd, a Donald Pleasence żegna się z serią, lecz sam film rozczarowuje. Scenarzyści postanowili pchnąć opowieść w nieoczywistym kierunku, który jednak nie przekonuje. Lepsza jest już wersja producencka, … Czytaj dalej Halloween 6: Przekleństwo Michaela Myersa
Okrutny morderca Michael Myers powraca po raz drugi! Po chłodno przyjętej trzeciej części serii, kompletnie z nią niezwiązanej, w Halloween 4: Powrót Michaela Myersa mamy de facto powtórkę z dwóch pierwszych odsłon. Wymieniono co prawda bohaterkę, ale na fabularne nowinki … Czytaj dalej Halloween 4: Powrót Michaela Myersa
Halloween to kultowy film Johna Carpentera z 1979 roku, pierwsza odsłona jednej z najdłuższych i najpopularniejszych serii w historii horrorów. Co prawda trochę się zestarzał, ale wciąż trzyma w napięciu i zasługuje na uwagę każdego miłośnika gatunku (nie tylko znakomitej … Czytaj dalej Halloween (1978)
Kontynuacja Smakosza przynosi jeden niezapomniany wątek – ten ze szkolnym autobusem stojącym pośród malowniczych pól. Gdyby nie on, byłaby to dość przeciętna produkcja i nie zasłużyłaby sobie na miano kultowego slashera. A taki podobno ma. Trzy dni po wydarzeniach z … Czytaj dalej Smakosz 2
Przełom wieków był dla slasherów wyjątkowo dobry i Smakosz należy do ciekawszych z nich. Może nie jest to dzieło wybitne, ale dzięki kilku mocnym scenom na długo zapada w pamięć. I wciąż ma wierne grono wyznawców – a to nie … Czytaj dalej Smakosz
Świąteczny slasher, w którym w święta grasuje tajemniczy morderca w białej masce? Super! Z chęcią obejrzę! Czerwień krwi na bieli wygląda bardzo dobrze! Szkoda tylko, że Nóż w nocnej ciszy nie wykorzystuje ciekawych pomysłów scenarzystów, a wątki komediowe giną gdzieś … Czytaj dalej Nóż w nocnej ciszy
Eli Roth kręci horrory dobre, ale i słabe. Noc dziękczynienia akurat mu się udała. To jeden z lepszych slasherów ostatnich lat, który ma szanse zapoczątkować nową przebojową serię. Trzymam za nią kciuki, bo brakowało mi takich właśnie filmów. Ciekawa jest … Czytaj dalej Noc dziękczynienia (2023)
Lunapark to głośny horror Tobe Hoopera z 1981 roku. Wielkiej furory w kinach nie zrobił, krytyków też nie oczarował, ale w latach 80. cieszył się zasłużoną popularnością podczas nocnych projekcji na studenckich kampusach. Stąd dla niektórych to pozycja kultowa. Trochę … Czytaj dalej Lunapark (1981)
Mieszane uczucia. Krzyk 6 wywołał u mnie mieszane uczucia. Niektóre pomysły twórców bardzo mi się podobały, inne rozczarowały. Po wyjściu z kina miałem wrażenie, że czegoś zabrakło w tej produkcji. Tego czegoś, co zapewniło pierwszym częściom status produkcji kultowych. Fajnie, … Czytaj dalej Krzyk 6
Bodies Bodies Bodies to amerykański komediohorror wytwórni A24. Kolejny film, w którym grupka młodych ludzi po kolei umiera. Jednocześnie to mało odkrywczy portret patointeligencji, rodzaj satyry społecznej, niby próbującej zaskoczyć widza efektownym finałem, ale jednak bez powodzenia. Dwie lesbijki, skromna … Czytaj dalej Bodies Bodies Bodies
Nowy Krzyk przypomina mi jedynie, jak bardzo jestem stary. Pierwszą część widziałem przecież w kinie. Ćwierć wieku temu! To był jeden z najlepszych slasherów złotej epoki tego gatunku. Inteligentny, przewrotny, zabawny, ale też trzymający w napięciu i zaskakujący. Nie dziwię … Czytaj dalej Krzyk (2022)
Z dala od polityki 