Lemora

Wśród amerykańskich koneserów horroru Lemora uchodzi za film klasyczny; jedną z bardziej nastrojowych produkcji lat siedemdziesiątych. Opóźniona o ponad rok premiera i protesty Kościoła pomogły zapewne w uzyskaniu tegoż statusu, podobnie jak ograniczona dystrybucja w epoce VHS-u. Dopiero wydanie wersji DVD w 2010 roku pozwoliło fanom delektować się tą mroczną, stylową opowieścią.

Lata trzydzieste ubiegłego wieku, południe Stanów Zjednoczonych. Elegancko ubrany gangster zabija żonę i jej kochanka, po czym rzuca się do ucieczki. To, jak się okazuje, ojciec Lili, młodej i pięknej dziewczyny wychowywanej obecnie przez pastora. Obdarzona anielskim głosem niewinna nastolatka przypomina anioła, jednak pokazuje różki, kiedy dostaje list od niejakiej Lemory z informacją o ciężkiej chorobie ojca. Bez wahania i w tajemnicy przed opiekunem wyrusza do papy.

Już podczas nocnej podróży autobusem dzieją się dziwne rzeczy. Pojazd atakują dziwaczne, przypominające wilkołaki stwory, z którymi rozprawia się tajemnicza istota o przerośniętych kłach. Lili mdleje z nadmiaru wrażeń i świadomość uzyskuje dopiero u Lemory, w dziwacznym domu prowadzonym przez staruszkę przypominającą wiedźmę. Wkrótce zaczyna rozumieć, że znalazła się w miejscu, w który nic nie jest normalne, a każdy skrywa jakieś tajemnice…

Lemora ma mroczny, baśniowy klimat budowany przez nastrojowe zdjęcia, wnętrza i dekoracje, oszczędne dialogi i niespieszne tempo akcji. Jednocześnie nie przypomina współczesnych horrorów. Ciągłe wrzaski i hałasy upiornych dzieciaków biegających po domu niejednego widza zmęczą. Z drugiej strony sporo tu symboli, nawiązań do przypowieści biblijnych, ciekawie zainscenizowanych scen. Reżyserski debiut Richarda Blackburna zanurzony jest bowiem w południowych, chrześcijańskich klimatach, i spokojnie mógłby uchodzić za nocny koszmar chrześcijanina. Oniryczną atmosferę ma.

Zobacz, jeśli:
– Lubisz tego typu produkcje
– Nie oczekujesz hardcore’ów

Odpuść sobie, jeśli:
– Filmy o wampirach uważasz za głupie
– Lemora brzmi dla ciebie jak gatunek lemura

Michał Zacharzewski

Lemora, Lemora: A Child’s Tale of the Supernatural, 1973, 1975, reż. Richard Blackburn, wyst. Cheryl Smith, Charla Hall, Jack Fisher, Buck Buchanan, Richard Blackburn, Maxine Ballantyne, Parker West, Hy Pyke

Ocena: 6/10

Polub nas na Facebooku.
Spis naszych recenzji na serwisie Media Krytyk.
Sprawdź dostępność na platformach filmowych i VOD.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.