The Emperor’s New Clothes

Russell Brand to były celebryta. Były przede wszystkim ze względu na dorobek. To w końcu były gwiazdor brytyjskiej telewizji, były narkoman i alkoholik, były aktor, radiowiec i pisarz, wreszcie były mąż Kate Perry. Obecnie ma swój kanał w Internecie, gdzie komentuje najnowsze wydarzenia w stylu przypominającym nieco naszego Maksa Kolonko. Jest wolnościowcem, ale i lewicowcem, walczy o sprawiedliwość społeczną i swobodę obyczajową, a w swoich licznych programach niezwykle celnie punktuje absurdy naszej rzeczywistości.

W tym kontekście The Emperor’s New Clothes trochę zawodzi. Nie wnosi bowiem zupełnie niczego nowego do trwającej od lat debaty o sytuacji na rynku pracy. Rządzą nami korporacje. Chętnie obniżają pensje i tną zatrudnienie. Uwielbiają outsourcing oraz wszelkiej maści oszczędności. Jednocześnie niezwykle chętnie podnoszą płace swoich pracowników na najwyższych stanowiskach. Kilkadziesiąt lat temu prezesi zarabiali dziesięć razy więcej niż szeregowi zatrudnieni. Dziś potrafią zarobić kilkaset razy więcej. Mało tego, dostają nagrody, choć zatrudniające ich firmy nieraz przynoszą straty.

Aby o tym opowiedzieć, Brand spotyka się z szarymi pracownikami firm z londyńskiego city oraz ludźmi z jego rodzinnego Grays. Brakuje głosu drugiej strony, która jak zwykle odmawia komentarza. Podobnie wygląda sprawa drugiego tematu podjętego w The Emperor’s New Clothes, czyli rajów podatkowych, do których chętnie uciekają tak firmy, jak i najbogatsi. Kiedyś płacili nawet i 90%, a i podatek spadkowy był olbrzymi. Teraz niechętnie dzielą się z fiskusem, a kasta milionerów, którzy nigdy nie przepracowali nawet minuty, stale i systematycznie rośnie.

Wiele spostrzeżeń Branda jest celnych, część sprawia jednak wrażenie socjalistycznej agitki, w której miejsce argumentów merytorycznych zajmują te emocjonalne. Humoru oczywiście nie brakuje, wielkie ego gwiazdora i jego niewyparzony język zbyt często jednak biorą górę nad warstwą merytoryczną. W efekcie przypomina to trochę występy Maksa Kolonki. Efektowne, przegadane, sprawiające wrażenie zręcznych, w praktyce obliczone na poklask. I nie dość głębokie…

Wojciech Kąkol

The Emperor’s New Clothes, reż. Michael Winterbottom, wyst. Russell Brand

Ocena: 6/10

Polub nas na Facebooku!

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s