Pomniejszenie to ambitna, ale nie do końca udana próba pożenienia Kingsajzu z publicystyką społeczno-polityczną, w dodatku z ekologicznym zacięciem. Podjął się ją Alexander Payne, reżyser wielu udanych kameralnych dramatów… Dobrze, że do nich wrócił.

Pewien norweski naukowiec opracowuje technologię pomniejszania istot żywych. Dziesięć lat później coraz więcej ludzi poddaje się takiej procedurze. Nie bez przyczyny. Kiedy ma się trzynaście centymetrów, można zamieszkać na nowoczesnym osiedlu luksusowych domków jednorodzinnych i żyć całkiem wygodnie za pieniądze, które osobnikom normalnych rozmiarów na niewiele by wystarczyły. A zatem jest to rozwiązanie ekonomiczne uzasadnione, mogące ograniczyć problem głodu na świecie, niezwykle ekologiczne (mały człowiek, małe zanieczyszczenia), a także mocno solidarnościowe i sprawiedliwe społecznie. Stanowi szansę dla osób biedniejszych, gdyż pozwala im rozpocząć życie na znacznie wyższej stopie niż żyli dotychczas.

I chyba właśnie dlatego na Pomniejszenie decydują się Paul (Matt Damon – Istoty fantastyczne) i Audrey (Kristen Wiig – Druhny). Jako małżeństwo ze sporym stażem, nie radzą już sobie z rutyną, ciągłą pogonią za pieniędzmi i brakiem perspektyw na lepsze życie. Miniaturyzacja pozwoli im spełnić marzenie o luksusowym domu pełnym przepięknych mebli i większej ilości czasu na ich życie towarzyskie. Zresztą mają przyjaciół, którzy poddali się całej procedurze i bardzo ją polecają. Nad czym się tu zastanawiać?

Wizja świata, w którym można się pomniejszyć, jest ciekawa. Pomniejszenie pokazuje całą procedurę, jednak szybko porzuca płaszczyk science-fiction na rzecz wątków społecznych i politycznych. Przypomina o kryzysie klasy średniej, wymierającej obecnie chyba na całym świecie, analizuje potencjalne problemy rodzinne, jakie mogą wiązać się z miniaturyzacją, a także nieźle odmalowuje ów nowy świat, w którym wciąż istnieją podziały klasowe. I tu jak najbardziej się broni.

W Pomniejszeniu rozczarowuje powolne tempo i brak spektakularnych scen, o które aż się prosi w kinie science fiction. Razi też nijakość Paula, który okazuje się depresyjnym dobrym duszkiem, pozbawionym ikry i chęci działania. Obraz irytuje wreszcie licznymi wątkami, które są banalne bądź de facto zbędne (patrz randka bohatera czy impreza u sąsiada). Nawet finał razi tu nadmierną dydaktyką i nie funduje większych emocji. Jeśli więc Pomniejszenie oglądać, to dla pomysłu.

Zobacz, jeśli:
– Ciekawi cię, jak Amerykanie nakręciliby Kingsajz
– Fascynują się kwestie społeczne
– Ideę pomniejszania uważasz za ciekawą

Odpuść sobie, jeśli:
– Liczysz na humor i szybką akcję

Michał Zacharzewski

Pomniejszenie, Downsizing, 2017, reż. Alexander Payne, wyst. Matt Damon, Christoph Waltz, Hong Chau, Kristen Wiig, Rolf Lassgård, Ingjerd Egeberg, Udo Kier, Søren Pilmark, Jayne Houdyshell, Jason Sudeikis, Maribeth Monroe, Neil Patrick Harris, Laura Dern, Phil Reeves, James Van Der Beek, Kristen Thomson, Patrick Gallagher, Kevin Kunkel, Dave Sokolowski, Roland Martin, Allison Brooks

Ocena: 6/10

Polub nas na Facebooku, TikToku i Instagramie.
Polub nas w serwisie Media Krytyk.
Sprawdź dostępność na platformach filmowych i VOD.