Było ich trzech: wybitny kompozytor jazzowy Krzysztof Komeda, niepokorny prozaik Marek Hłasko, wreszcie ceniony w Hollywood fotografik Marek Niziński. Poznali się, zaprzyjaźnili, wspólnie imprezowali i bawili się na całego. Szybko jednak ich amerykański sen zamienił się w koszmar. Wszyscy zginęli w tragicznych okolicznościach.

Opowiada o tym książka Ostatni tacy przyjaciele autorstwa Tomasza Lacha, syna Zosi Komedowej, pasierba Krzysztofa. Po śmierci matki sięgnął po jej zapiski oraz wspomnienia Ewy Krzyżanowskiej, matki Marka Nizińskiego. Z zebranych informacji splótł niezwykłą opowieść mogącą posłużyć za scenariusz poruszającego filmu. Tekst wypełnił opisami, ale też dialogami czy drobnymi szczegółami, do których współcześni biografowie pewnie nigdy by nie dotarli.

Ma to swoje konsekwencje. Z jednej strony to nie jest dokument, pewne rzeczy autor dopowiedział, inne podszepnęły mu Krzyżanowska i Komedowa. Z drugiej strony, Ostatni tacy przyjaciele. Komeda. Hłasko. Niziński unika surowości typowych biografii. Autor język ma potoczysty, niekiedy nieco nawet za prosty. W dodatku pisze w sposób subiektywny, często stawia na anegdoty i dygresje. A przede wszystkim oddaje emocje targające bohaterami; a także postaciami z tła. Zagłębia się w ich psychikę, pokazuje dysonans między odnoszącym sukcesy Komedą a niedocenianym, rozczarowanym swoją karierą Hłaską.

Żeby nie było – to nie jest biografia trzech panów. To historia ich przyjaźni. Stąd też zaczyna się w Ameryce i kończy w Ameryce, dzięki czemu zyskujemy fascynujące tło. Ostatni tacy przyjaciele. Komeda. Hłasko. Niziński ukazuje życie amerykańskiej Polonii w latach 60. Nie do końca jest to obraz dobry, ale też czy mógłby być inny?

Joel

Ostatni tacy przyjaciele. Komeda. Hłasko. Niziński
Autor: Tomasz Lach
Wydawnictwo Instytut Wydawniczy Latarnik

Polub nas na Facebooku, TikToku, BlueSky i Instagramie.
Polub nas w serwisie Media Krytyk.