Pierwszy Piątek trzynastego był o tyle nietypowy, że mordercą nie był związany z serią Jason Voorhees. Owszem, pojawiał się, ale tylko na moment. W części drugiej odgrywa on już istotną rolę, choć nie ma jeszcze słynnej hokejowej maski. Na nią … Czytaj dalej Piątek trzynastego 2
Piekielna głębia 3 nie może się równać z pierwszą, wysokobudżetową odsłoną serii, ale to film nieco lepszy od nieudanej kontynuacji. Na zdrowie wyszło mu wyjście z podziemnego laboratorium na ląd, a ściślej na sztuczną wysepkę nieopodal wybrzeży RPA, gdzie prowadzono … Czytaj dalej Piekielna głębia 3
Przeciąć czas intryguje na poziomie pomysłu, ale finalnie okazuje się tworem przeciętnym. Brakuje w nim napięcia, a sama historia okazuje się zbyt prosta i oczywista. Zupełnie jakby powstała z myślą o tych widzach, którzy oglądają filmy jednym okiem, drugiego nie … Czytaj dalej Przeciąć czas
Trzecia część Koszmaru z ulicy Wiązów jest bezpośrednią kontynuacją części pierwszej i prócz imponującej obsady i zdolnego reżysera proponuje znajomą zabawę w straszenie. A ściślej w mocno eksponowane tu zacieranie granicy między jawą i snem, co i dla widzów bywa … Czytaj dalej Koszmar z ulicy Wiązów 3: Wojownicy snów
Straszny dom to animowany horror dla dzieci i należy to traktować dosłownie. Choć okazji do śmiechu tu nie brakuje, wiele scen może zaniepokoić co młodszych odbiorców, bo została żywcem wyjęta z produkcji grozy. Nawet klimat i kolorystyka Typowe amerykańskie przedmieście, … Czytaj dalej Straszny dom (2006)
The Blackening to kolejna wariacja na temat domu na odludziu, w którym ktoś zabija kolejnych młodych ludzi. Tym razem wszyscy są czarni, a reżyser – z przymrużeniem oka – wypowiada się na temat kwestii rasowych. W kinie i poza nim. … Czytaj dalej The Blackening
Zabili go i uciekł. Nie mógł nie uciec, bo w Hollywood nie zabija się kury znoszącej złote jaja. Skoro wiec horror Koszmar z ulicy Wiązów spodobał się widzom i przyniósł solidne zyski, to trzeba było nakręcić kontynuację. Ożywić Freddy’ego i … Czytaj dalej Koszmar z ulicy Wiązów 2: Zemsta Freddy’ego
Pięć koszmarnych nocy, młodzieżowy horror będący adaptacją skromnej, choć niewątpliwie popularnej gry komputerowej, dość nieoczekiwanie okazał się wielkim przebojem. Część druga też swoje zarobiła i zapewne utorowała drogę na ekrany części trzeciej. Pytanie brzmi, czy to dobra seria i czy … Czytaj dalej Pięć koszmarnych nocy 2
Piątek trzynastego z 1980 roku to pierwsza odsłona kultowej serii horrorów. Jednej z najdłuższych w historii kina. Do jej powstania przyczynił się sukces filmu Halloween, który zachęcił reżysera do opowiedzenia podobnej historii. Sean S. Cunningham nie spodziewał się, że nakręci … Czytaj dalej Piątek trzynastego
Hiena to kolejna próba zmierzenia się polskich twórców z horrorem; tym razem odpowiada za nią Grzegorz Lewandowski. Ubiera ją jednak w szaty dramatu społecznego, trochę też kryminału, a wszystko to nurza w śląskości i Freudzie. Za dużo grzybów w tym … Czytaj dalej Hiena
Śmierć się śmieje to nietypowa antologia grozy spięta drobnym wątkiem, który zostaje dość wcześnie wyjaśniony, natomiast zwieńczony dopiero w czwartej, finałowej opowieści. Całość może i bywa na bakier z logiką, ale miłośników gatunku powinna usatysfakcjonować. To fajna, mroczne rozrywka. Już … Czytaj dalej Śmierć się śmieje
Noc w zoo to animowany horror dla małych dzieci. Historia sięga do klasycznych widowisk science-fiction z głębokich lat 70. i przetwarza je w zakręconą jazdę bez trzymanki. Pstrokate kolory, absurdalne stworzenia złożone z kilku innych bestii, szalone żarty bazujące na … Czytaj dalej Noc w zoo
W lesie dziś nie zaśnie nikt 2 to bezpośrednia kontynuacja głośnego, za to średnio udanego horroru Bartosza M. Kowalskiego. Część druga to jeszcze bardziej zakręcony miks motywów, schematów i gatunków. To jednocześnie obraz, który nie porywa, ale zapada w pamięć. … Czytaj dalej W lesie dziś nie zaśnie nikt 2
Dziewczyna w czerwonej pelerynie to stylowy film grozy nawiązujący do baśni o Czerwonym Kapturku. To również romans i horror, choć jednocześnie obraz unikający epatowania krwią. Uwagę widzów zwraca obsada, muzyka i zdjęcia. To największe atuty tej produkcji. Przenosimy się w … Czytaj dalej Dziewczyna w czerwonej pelerynie
Głowa do wycierania to pełnometrażowy debiut Davida Lyncha – surrealistyczna opowieść o ojcostwie i związanym z nim lękach, a także o alienacji i depresji. To jeden z najdziwniejszych filmów w historii, wizjonerski i niepokojący. Henry Spencer (Jack Nance) mieszka razem … Czytaj dalej Głowa do wycierania
Luc Besson być może nie zawsze dowozi, ale pomysły ma wyśmienite. Potwierdza to Koszmar tamtych lat, niby sztampowy horror, w którym młodzi ludzie giną jak najęci. Całość ratuje koncepcja, na którą wpadł francuski producent i scenarzysta. Pamiętacie trzy animowano-aktorskie filmy … Czytaj dalej Koszmar tamtych lat
Pierwsza Piekielna głębia była filmem wysokobudżetowym o lekko kampowym charakterze. Niektórych widzów straszyła rekinami kryjącymi się w wodzie, innych śmieszyła niektórymi scenami, które trudno było traktować serio. Piekielna głębia 2 to już niski budżet i brak większych ambicji. Film nie … Czytaj dalej Piekielna głębia 2
Powrót żywych trupów 4 niewiele ma wspólnego z dwiema pierwszymi odsłonami, zabawnymi i efektownymi komediami grozy. To dość tandetny horror, zwykła masówka nakręcona chyba tylko po to, by zapchać telewizyjna ramówkę. Bo nie wierzę, by ktoś spodziewał się na tej … Czytaj dalej Powrót żywych trupów 4
Mordercze klowny z kosmosu to kultowy niskobudżetowy horror nakręcony przez braci Chiodo, współtwórców serii Critters czy Ekipy Ameryka. Film zgrabnie łączy czarny humor z tradycyjnymi, dość tanimi efektami specjalnymi i zdrowym absurdem. Nic dziwnego, że uchodzi za klasyczny przykład obrazu … Czytaj dalej Mordercze klowny z kosmosu
Wydawało się, że Czarny telefon zakończy historię Wyłapywacza, seryjnego mordercy polującego na dzieci gdzieś w latach 70. W końcu człowiek ten został zabity przez Finney’a, nastolatka porwanego z ulicy i przetrzymywanego w piwnicy. Co tu kontynuować? A jednak powstał Czarny … Czytaj dalej Czarny telefon 2
Tropiciele mogił 2 to film nakręcony zgodnie z zasadą „jeszcze raz to samo, tylko bardziej”. Znacznie większy budżet niewątpliwie pomógł, ostatecznie zabrakło pomysłu na coś nowego. Fajne wprowadzenie to zdecydowanie zbyt mało, by oczarować widzów. W części pierwszej podziwialiśmy „znalezione … Czytaj dalej Tropiciele mogił 2
Mieszanie westernów z horrorami ma swoich fanów, którzy co roku mogą się cieszyć z co najmniej kilku tego typu produkcji. Należą do nich również Pogrzebani, którzy chwilami przypominają Wstrząsy… tyle że na Dzikim Zachodzie. Przenosimy się na Terytorium Dakotów z … Czytaj dalej Pogrzebani (2008)
Z tą dzielnicą to trochę przesada. Atak na dzielnicę opowiada o ataku najwyżej na osiedle, choć pasowałoby również, że na blok i nic więcej. Sam pomysł jest za to wspaniały: oto grupka niegrzecznych dzieciaków z bloku dla miejskiej biedoty stawia … Czytaj dalej Atak na dzielnicę
Exit 8 to ekranizacja mało znanej gry japońskiej, horroru bazującego na obserwacji. Film wyszedł z tego bardzo interesujący. Może nie straszny, ale utrzymany w klimacie Stefy zmroku, lekko niepokojący i dający do myślenia. Głównego bohatera poznajemy w zatłoczonym metrze i … Czytaj dalej Exit 8
Tropiciele mogił to kanadyjski film found footage, który tuż po premierze cieszył się sporą popularnością. Do dziś ma swoich zwolenników, choć w gruncie rzeczy jest dość schematyczny i przewidywalny. Broni się tym, że trzyma w napięciu i potrafi przestraszyć. Tytułowi … Czytaj dalej Tropiciele mogił
Osaczeni to rasowe widowisko science-fiction z elementami body horroru. Widać w nim nawiązania do serii o Obcym czy kultowego horroru Coś. Tyle że Kanadyjczycy sporo się jeszcze muszą nauczyć, by do niezłych pomysłów dołożyć sprawną realizację. Przenosimy się do bazy … Czytaj dalej Osaczeni (2013)
Ta seria miała się już zakończyć, ale chyba nikomu na tym nie zależy. Ani producentom, którzy nieźle na niej zarabiają, ani widzom, którzy tłumnie poszli na Obecność 4: Ostatnie namaszczenie. To jeden z większych kinowych przebojów 2025 roku. Przypomnijmy: Obecność … Czytaj dalej Obecność 4: Ostatnie namaszczenie
Zniknięcia to jeden z najlepszych horrorów 2025 roku. Od razu jednak muszę ostrzec – wielu widzów nie dostrzeże w tej produkcji horroru, prędzej kryminał z wątkiem magicznym czy nadprzyrodzonym. Bo przecież nie ma tu całej masy jump scare’ów i hektolitrów … Czytaj dalej Zniknięcia (2025)
Powrót żywych trupów 3 wywraca stolik do góry nogami. Pierwsze dwie części tej serii były przecież horrorami z mocną domieszką komedii, a trzecia jest jak najbardziej serio. To zupełnie inny film, który z poprzednimi łączy jedynie tytuł i obecne w … Czytaj dalej Powrót żywych trupów 3
13 dni do wakacji to typowy dla swojego gatunku slasher z niezbyt szybką akcją i ciekawym, choć ostatecznie zepsutym zakończeniem. Spośród dziesiątków podobnych produkcji wyróżnia się tym, że powstał nad Wisłą i bohaterowie mówią po polsku. Nastoletni chłopak znajduje w … Czytaj dalej 13 dni do wakacji
Oddaj ją to jeden z najlepszych horrorów 2025 roku. Mroczny, niepokojący, może niezbyt dynamiczny, ale oddziałujący na widza. Stanowi potwierdzenie olbrzymiego talentu braci Philippou, autorów równie dobrze przyjętego Mów do mnie. Andy i jego niewidoma młodsza siostra Piper po śmierci … Czytaj dalej Oddaj ją
To niesamowite, z jaką łatwością niektórzy filmowcy wyczarowują klimat. Weźmy na przykład trwającą zaledwie kwadrans produkcję I zagryzą ich mole. Jej autorkom wystarczyła minuta, by wprowadzić widzów w senny, niepokojący nastrój. Parę ładnych kadrów i odwołanie do doświadczeń każdego z … Czytaj dalej I zagryzą ich mole
Droga strachu to kolejna mroczna opowieść o podróżnych, którzy wybierają niewłaściwą drogę i muszą się zmierzyć ze złem. Tym razem zamiast wiedźm, kanibali czy kultystów czekają na nich anomalie czasowe. Zakrzywienia przestrzeni. Dziwności. Zaczyna się standardowo. Reid (Zack Gold) i … Czytaj dalej Droga strachu (2024)
In a Violent Nature to naprawdę udany horror. Opowiada prościutką historię za pomocą nieskomplikowanych środków. Celuje w długie, często statyczne ujęcia i unika jump-scare’ów. A jednak trzyma w napięciu i fascynuje. A przede wszystkim skutecznie buduje klimat. Nie tylko moim … Czytaj dalej In a Violent Nature
Piraniokonda to kolejny z tandetnych filmów o dziwacznych potworach. Z tłumu podobnych szrotów wyróżnia się obecnością Michaela Madsena oraz marnymi efektami specjalnymi. I to akurat jest zaletą, bo większość tego typu produkcji efekty ma koszmarnie złe. Szkoda, że całość nie … Czytaj dalej Piraniokonda
Różnych się opinii nasłuchałem o 28 lat później. Jedni twierdzą, że to nieudany horror, który nie umywa się do słynnej pierwszej części. Inni upierają się, że to najlepsza odsłona cyklu i udany, głęboki obraz zrealizowany przez artystę-wizjonera. Mnie też się … Czytaj dalej 28 lat później
Z dala od polityki 