Media co jakiś czas donoszą o jakiejś szalonej staruszce, która cały swój majątek zapisała pupilowi – psu, kotu, chomikowi czy choćby kucykowi. Film animowany Urwis wychodzi z tego samego punktu startu i uświadamia, że dla biedaka może to być początek nieszczęść.

Główny bohater jest straszliwie rozpieszczonym czworonogiem mieszkającym w olbrzymiej posiadłości razem ze swoją pańcią i tabunem służby. Rozpieszczany, czesany, perfumowany, wiedzie naprawdę szczęśliwe życie. Aż w końcu jego pańcia umiera i nagle zaaferowana służba przestaje zwracać na niego uwagę. Potem pojawia się rodzina zmarłej, potencjalni spadkobiercy, i pies – trochę przypadkiem, a trochę celowo – ląduje na ulicy.

Oczywiście z czasem okaże się, że pańcia zapisała swój majątek temu, kto się psem zaopiekuje, i owa paskudna rodzina zacznie psa szukać. Gdzieś po drodze poznamy inne psy, solidarność gatunkową, ludzi o złych i dobrych sercach. Pojawi się nawet psi detektyw w typie Ace Ventury, który zostanie wynajęty do odnalezienia Urwisa. W sumie jednak – bez zaskoczeń. Fabularnie film podąża utartymi ścieżkami i zachęca do bycia miłym. Tyle.

Dla mnie to trochę za mało na wyjątkowy obraz. Urwis od strony techniczne wygląda przeciętnie, śmieszy tylko umiarkowanie, a najbardziej ucieszy właścicieli psów. No i dzieci, bo dzieci lubią wszystkie filmy. Wątpię jednak, by pamiętały go równie długo co najlepsze animowane klasyki. Generyczność szkodzi i tyle.

Zobacz, jeśli:
– Szukasz filmu dla dziecka
– Piszesz testament
– Lubisz psy
– Nie lubisz cringe’owych wiewiórek

Odpuść sobie, jeśli:
– Liczysz na przezabawny film dla starszych widzów
– Cenisz sobie filmy z przesłaniem

Michał Zacharzewski

Urwis, Trouble, 2019, reż. Kevin Johnson

Ocena: 5,5/10

Polub nas na Facebooku, TikToku i Instagramie.
Polub nas w serwisie Media Krytyk.
Sprawdź dostępność na platformach filmowych i VOD.